Η ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ

Ευαγγέλιο Κυριακής: Ματθ. κε’ 31-46

31 Ὃταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, 32 καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἀλλήλων ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων, 33 καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων. 34 τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. 35 ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, 36 γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με. 37 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; 38 πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν; 39 πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε; 40 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε. 41 τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. 42 ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, 43 ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. 44 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι; 45 τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. 46 καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται

Με τη χάρη του Θεού φτάσαμε και στην Κυριακή της Αποκριάς. Μπήκαμε και στην εβδομάδα της Τυρινής και πορευόμαστε ολοταχώς προς την Αγία και Μεγάλη τεσσαρακοστή. Δεν μπορεί κανείς να μην αναφέρει λίγα λόγια για αυτή τη μοναδική περιγραφή του Ευαγγελίου μας. Και να μην πει δύο λόγια για την πραγματική μορφή του παραδείσου και της κόλασης.

Μνήμην επιτελούμεν πάντων των απ’ αιώνος κεκοιμημένων ευσεβών πατέρων και αδελφών ημών.

Του Οσίου Πατρός ημών Νικοδήμου του Αγιορείτου.

Το Σάββατον προ της Απόκρεω, Μνήμην επιτελούμεν πάντων των απ’ αιώνος κεκοιμημένων ευσεβών πατέρων και αδελφών ημών.

Αμνημόνησον πταισμάτων νεκροίς, Λόγε,
Τα χρηστά νεκρά σπλάγχνα Σου μη δεικνύων.

Το Σάββατον αυτό, που προηγείται της Κυριακής της Δευτέρας Παρουσίας, οι θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν, να επιτελώμεν μνήμην όλων των απ’ αιώνως ευσεβώς τελευτησάντων ανθρώπων, από φιλανθρωπίαν εις τούτο κινούμενοι. Επειδή γαρ ανάμεσα εις τόσων λογιών θανάτους, που συμβαίνουν εις τους ανθρώπους, ίσως πολλοί πένητες και άποροι, δεν ηξιώθησαν των εκκλησιαστικών ψαλμωδιών και μνημοσύνων, δια τούτο οι θείοι Πατέρες διέταξαν, να κάμνη η Ορθόδοξος Καθολική Εκκλησία μνημόσυνα κοινά δια όλους, δια να περιλαμβάνωνται μέσα εις τα κοινά και όσοι κατά μέρος δεν έτυχον των συνήθων μνημοσύνων, από κάποιαν αφορμήν. Ταύτην δε την περί των μνημοσύνων διάταξιν, από τους Ιερούς Αποστόλους έλαβον οι Πατέρες, κατά παράδοσιν, διδάσκοντες ότι τα υπέρ των κεκοιμημένων γινόμενα, μεγάλην εις αυτούς προξενούν ωφέλειαν.

Κυριακή του Ασώτου - Η επιστροφή από την εξορία.

π. Φιλόθεος Φάρος: Κυριακή του Ασώτου - Η επιστροφή από την εξορία.

Όσο ο άνθρωπος είναι ναρκωμένος από το μεθύσι της ναρκισσιστικής αυτοαποθεώσεως δεν βιώνει άμεσα την οδύνη της υπαρξιακής του μοναξιάς, αν και υφίσταται έμμεσα τις συνέπειές της με την μορφή των σωματικών συμπτωμάτων ή των διαπροσωπικών δυσκολιών. Μόλις απαλλαγεί από τη νάρκη της αυτοαποθεώσεως βιώνει βαθιά αυτή την οδύνη και διαπιστώνει ότι βρίσκεται σε μια κατάσταση εξορίας, μακριά από το σπίτι του πατέρα του, τη γη της Επαγγελίας. "Ω πόσων αγαθών ο άθλιος εμαυτόν εστέρησα. Οποίας βασιλείας εξέπεσα ο ταλαίπωρος εγώ" (δοξαστικό Εσπερινού Κυριακής Ασώτου).Όταν ο άνθρωπος κάνει αυτή τη διαπίστωση, αναπότρεπτα θα αισθανθεί την ανάγκη της επιστροφής και θα πει σαν τον άσωτο γιο της παραβολής, "αναστάς πορεύσομαι προς τον πατέρα μου". Είναι αυτή η βαθιά συναίσθηση του ανθρώπου για την αποξένωσή του από την πηγή της ζωής του, το Θεό, που ονομάζουμε μετάνοια. Η μετάνοια δεν έχει καμιά σχέση με νομικές αφέσεις αμαρτιών, για απάλειψη συναισθημάτων ενοχής και βαυκαλιστικά ξαλαφρώματα. Ούτε έχει καμιά σχέση η μετάνοια με πνευματκές λογιστικές και μαθηματικές πράξεις. Αυτού του είδους η "μετάνοια" είναι είτε ένας άλλος τρόπος αυτοδικαιώσεως είτε μια άλλη μορφή επιδιώξεως ναρκισσιστικής ευφορίας.

ΤΑ ΚΑΛΆ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ ΚΑΙ Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΗ.

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Χάριτη Θεού φτάσαμε, αισίως στην Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου. Από αυτή την Κυριακή ανοίγει και πάλι το Τριώδιο, ως λειτουργικό βιβλίο της Εκκλήσιας μας, αλλά και ως μία περίοδος, περισυλλογής, επαναξιολόγησης και εσωτερικού διαλογισμού. Η Εκκλησία μας εγκαινιάζει κάθε χρόνο αυτή την περίοδο, με την διδακτική παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου, θέλοντας να δώσει το στίγμα, ότι η τα καλά έργα και η Αρετή, για να μας οδηγήσουν στον παράδεισο, που παράδεισος δεν είναι ό τόπος και ο τρόπος της ευχάριστης ζωής. Πρέπει αυτά τα έργα να είναι άρρητα συνδεδεμένα με την Μετάνοια.

Συγκλονιστικός Διάλογος Άθεου Επιστήμονα με Ιερέα

Ένας Ιερέας καθόταν στο κελί του και ξεχώριζε την αλληλογραφία του. Ξαφνικά χωρίς την συνηθισμένη προσευχή μπήκε η νεωκόρος και ψιθύρισε πολύ έντονα σαν να έλεγε κάποιο μυστικό νέο το οποίο δεν θα ‘πρεπε να ακούσει κάνεις: “Κάποιος άγνωστος φαίνεται από τους άρχοντες θέλει να σας μιλήσει. Δεν τον έχω ξαναδεί ούτε σε σας, ούτε στο ναό. Μάλλον είναι περαστικός”. “Άφησέ τον να μπει”, είπε ο ιερέας.

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΑΠΑΝΤΗΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΥΜΕΩΝΑ ΤΟΝ ΘΕΟΔΟΧΟΝ.

ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ
ΚΥΡΙΛΛΟΥ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ
ΛΟΓΟΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΑΠΑΝΤΗΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ
ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,
ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΥΜΕΩΝΑ ΤΟΝ ΘΕΟΔΟΧΟΝ.

α’ χαίρε σφόδρα, θύγατερ Σιών˙ κήρυττε χαράν, θύγατερ Ιερουσαλήμ˙ χόρευε, λαός πόλεως της του Θεού˙ σκιρτήσατε, πύλαι και τείχει Σιών και πάσα η γη˙ βοήσατε, τα όρη, και οι βουνοί, μεγάλα σκιρτήσατε˙ ποταμοί, κροτήσατε χείρας, και όχλοι, Σιών περιλάβετε, Θεού παρουσίαν εν αυτή βλέποντες. Συμφωνείτω σήμερον τα ουράνια τοις επιγείοις, και ανυμνείτω η άνω μετά της κάτω Ιερουσαλήμ, δια Χριστόν τον εν αυτή, ουράνιον και επίγειον. Ουράνιον, νοεραί δυνάμεις περιχορεύσατε˙ επίγειον, οι επί της γης συν αγγέλοις υμνήσατε.

«Εφ᾽ όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε»

της Φανής Αντωνίου


Ακούω τα νέα και δεν μπορώ να τα πιστέψω. Ο νους μου αδυνατεί να δεχτεί τις πληροφορίες που συλλαμβάνουν οι υποδοχείς της ακοής μου. Είναι δυνατόν να βλέπεις τον συνάνθρωπό σου να κινδυνεύει και να μην κάνεις τίποτα; Πόσο μάλλον αν αποδειχθούν αληθινά τα όσα λέγονται από τους μετανάστες του Φαρμακονησίου.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Στην αυριανή  Ευαγγελική περικοπή διαδραματίζεται, μια όμοια ιστορία με πολλές άλλες, δείγμα μεταστροφής και αλλαγής, τρόπου και στάσης ζωής, όπως αυτή της αμαρτωλής γυναίκας, του παραλύτου, του τυφλού κ.ά..

Η ΛΕΠΡΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ.

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Πολύ αποκαλυπτικό και εμπεριστατωμένο, το Ευαγγελικό ανάγνωσμα που θα ακούσουμε αύριο. Είναι το ανάγνωσμα εκείνο που περιγράφει τη θεραπεία των δέκα λεπρών, αλλά και την αχαριστία των ανθρώπων.

Πριν ξετυλίξω την σκέψη μου, να δούμε λίγο, τι είναι η λέπρα; 

Με τον όρο λέπρα, ή αλλιώς νόσος του Χάνσεν, εννοείται χρόνια λοιμώδης ασθένεια του ανθρώπου, που προκαλείται από τα μυκοβακτήρια Mycobacterium leprae και Mycobacterium lepromatosis. Αγγλικά η νόσος λέγεται Leprosy και ετυμολογικά η λέξη έχει Ελληνική προέλευση από το Λέπος=φλούδα, λέπι--> Λεπερός = ο έχων λέπια, φλούδες--> Λεπρός. H λέξη Λέπρα μεταφέρθηκε δια των λατινικών στα Αγγλικά και στις άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες.

Ο ΑΓΊΟΣ ΑΝΤΏΝΙΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΧΩΡΗΤΙΚΗ ΖΩΗ

του π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ
Επίτιμου καθηγητού της Ιστορίας της Ανατολικής Εκκλησίας του Πανεπιστημίου του Harvard

Πηγή: Απόσπασμα από το βιβλίο: "Οι Βυζαντινοί Ασκητικοί και Πνευματικοί Πατέρες". (Μετάφραση Παναγιώτη Κ. Πάλλη. Εκδόσεις Πουρναρά. Θεσσαλονίκη 1992, σελ. 166-189).
(Τίτλος πρωτοτύπου: The Byzantine Ascetic and Spiritual Fathers. © BUCHERVERTRIEBSANSTALT. © 1992 Για την ελληνική γλώσσα Πουρναράς Παναγιώτης Καστριτσίου 12 Θεσσαλονίκη ISBN: 960-242-031-6).



Ο «Βίος τον Αντωνίου» (Vita Antonii) δεν είναι μόνο μια πλούσια πηγή για τη ζωή του Αγ. Αντωνίου, δεν είναι μόνο μια πλούσια πηγή για τις αρχές του μοναχισμού, αλλά είναι και η αρχαιότερη μοναστική βιογραφία που έχουμε. Κατά την παράδοση η συγγραφή της έχει αποδοθεί στον Αγ. Αθανάσιο. Αυτό είναι ένα αμφισβητούμενο θέμα. Εντούτοις, δεν υπάρχει ακόμα σοβαρός λόγος για να αποκλείσουμε το να έχει γράψει ο Άγ. Αθανάσιος ένα αρχικό σχετικό κείμενο, η ένα μέρος ενός αρχικού κειμένου, στο οποίο άλλοι αργότερα έχουν ίσως κάνει προσθήκες. Οπωσδήποτε, δεν έχει τόση σπουδαιότητα το ποιος έγραψε αυτό το βιβλίο, όσο το περιεχόμενο του. Ο Αγ. Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός έγραψε ότι ο «Βίος του Αντωνίου» μας δίνει την εικόνα, τη μορφή, το χαρακτήρα της πρώτης μοναστικής ζωής. Ο «Βίος» αποκαλύπτει ένα δυναμισμό στην πνευματική ζωή του μοναχισμού, μια μέθοδο που γεννά όλο και πιο βαθιά πνευματική ανάπτυξη η οποία τελικά καταλήγει στη μορφή μιας πνευματικής «πατρότητας».

Ο συγγραφέας γράφει ότι του ζήτησαν να «περιγράψει τον τρόπο ζωής του μακαρίου Αντωνίου». Αυτοί που του ζήτησαν αυτή την περιγραφή ήθελαν να μάθουν «αν αυτά που ειπώθηκαν γι’ αυτόν είναι αληθινά». Υπήρχε μια επιθυμία «να μιμηθούν» τον τρόπο ζωής του αγ. Αντωνίου και ο συγγραφέας συμφωνεί ότι «η ζωή του Αντωνίου είναι ένα επαρκές υπόδειγμα πειθαρχίας (discipline)» -πραγματικά η ελληνική λέξη που χρησιμοποιείται στο «Βίο» για την «πειθαρχία» είναι η λέξη «άσκησις».

Κυριακή μετά τα Φώτα

Του Σεβ. Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε και Αγκόλας Σεραφείμ


 Η  ευαγγελική περικοπή αυτής της Κυριακής αναφέρεται στην έναρξη του δημόσιου κηρύγματος του Ιησού Χριστού (Ματθαίου 4, 12 – 17). Το βασικό περιεχόμενο του κηρύγματος του Ιησού Χριστού αναφέρεται στην Βασιλεία των Ουρανών. Στην πραγματικότητα, η Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, που αρχίζουμε πάντοτε την Θεία Λειτουργία, είναι η κατάσταση εκείνη που αναφέρεται στην αιώνιο ζωή που θα ζήσουν όλοι οι άνθρωποι που ζουν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού στον κόσμο αυτόν, μετά την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού.

«Ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα» (Ματθ. 4, 16)

του πατρός Γεωργίου Δορμπαράκη.

α. Η έναρξη της δημόσιας δράσης του Κυρίου, στην οποία αναφέρεται το ευαγγελικό ανάγνωσμα, συμβαδίζει με την αλλαγή του τόπου κατοικίας Του: ο Κύριος από τη Ναζαρέτ μεταβαίνει  πια στην παραθαλάσσια Καπερναούμ, η οποία, μολονότι «Γαλιλαία των εθνών», χώρα δηλαδή επηρεασμένη από τους ειδωλολάτρες, γίνεται κέντρο δράσεώς Του. Κι αυτή η έναρξη σήμαινε το τέλος της προετοιμασίας του ερχομού του Μεσσία, η οποία  σφραγίστηκε  από την παρουσία του μεγαλυτέρου των προφητών, του Ιωάννου του Προδρόμου. Όσο ζούσε και δρούσε ο Πρόδρομος, ο Κύριος βρισκόταν, θα λέγαμε, σε αναμονή. Ευθύς ως συλλαμβάνεται και φεύγει από τον κόσμο τούτο μαρτυρικά, ξεκινά τη δράση Του Εκείνος. Στην Καπερναούμ πια ο Ιησούς αρχίζει να κηρύσσει το κήρυγμα μετανοίας, ενόψει της ήδη στον κόσμο με τον Ίδιο ευρισκομένης Βασιλείας του Θεού, που σημαίνει ότι η Καπερναούμ και δι’ αυτής όλος ο κόσμος γίνεται δεκτική των φωτιστικών ακτίνων της παρουσίας Του: το φως του Θεού ανατέλλει σ’ έναν κόσμο βυθισμένο στο σκότος της αγνωσίας του Θεού και της αμαρτίας των ανθρώπων. «Ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα».

ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΠΤΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Είναι γνωστό σε όλους ότι στα πρώτα Χριστιανικά χρόνια, η έρτη των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων ήταν κοινή, δηλαδή εορταζόταν την ίδια ημέρα στις 6 Ιανουαρίου, σε αντικατάστασης μια ειδωλολατρικής εορτής της γεννήσεως του ηλίου, χωρίστηκε κατά τον 4ο αιώνα σε δύο: στη γέννηση του Χριστού, που μετατέθηκε στις 25 Δεκεμβρίου και στη Βάπτιση του Χριστού, που έμεινε στην παλιά ημερομηνία. Ο όρος, βέβαια, Θεοφάνεια εκφράζει την κοινή γιορτή, τη σάρκωση, επιφάνεια και φανέρωση του Χριστού, που είναι το αληθινό φως και ο νοητός ήλιος της δικαιοσύνης.

ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Να ευχηθώ χρόνια πολλά και καλό ευλογημένο καρποφόρο και ειρηνικό το νέο έτος.

Η αρχή της χαρμόσυνης και ευχάριστης αγγελίας, δηλαδή του ευαγγελίου μας, για την έλευση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και Θεού, υπήρξε ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής και Πρόδρομος και ο τελευταίος των προφητών.

Ο Άγιος Βασίλειος ο Μέγας

Γεννήθηκε από Άγιους γονείς το 330 στη Νεοκαισάρεια του Πόντου. Ο πατέρας του, Άγιος Βασίλειος, ασκούσε το επάγγελμα του καθηγητή ρητορικής στη Νεοκαισάρεια και η μητέρα του Αγία Εμμέλεια ήταν απόγονος οικογένειας Ρωμαίων αξιωματούχων (ο πατέρας της είχε πεθάνει ως Χριστιανός μάρτυρας). Στην οικογένεια εκτός από το Βασίλειο υπήρχαν άλλα οκτώ ή εννέα παιδιά. Μεταξύ αυτών, ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης, ο Ναυκράτιος που έγινε ασκητής και θαυματουργός Άγιος, η Μακρίνα (Οσία Μακρίνα) και ο Πέτρος, Επίσκοπος Σεβαστείας, ενώ κάποιο φαίνεται να πέθανε σε βρεφική ηλικία.

ΑΠΟ ΤΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΜΑΣ

Γούρια και έθιμα για ... καλή χρονιά!
Το "ποδαρικό", το ρόδι  και η αγριοκρεμμύδα ... τα έθιμα της καλοτυχίας την Πρωτοχρονιά.

γούρια ρόδι ποδαρικό ασκελετούρα
Κάθε πρωτοχρονιά, αιώνες τώρα, τα σπιτικά προετοιμάζονται για να υποδεχτούν το νέο έτος κρατώντας τις παραδόσεις. Αν και κάθε τόπος έχει τα δικά του ήθη και έθιμα, δεν υπάρχει σπίτι που να μη γνωρίζει (και να τηρεί) το "ποδαρικό", το σπάσιμο του ροδιού και - στην Κρήτη ιδιαίτερα - το «κρέμασμα» της αγριοκρεμμύδας ή ασκελετούρας.

Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΣ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται

Την Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα το ιερό Ευαγγέλιο διηγείται, όλες τις  στιγμές του διωγμού που υπέστη ο Κύριος και κατ συνέπεια όλοι εμείς οι Χριστιανοί από την στιγμή της γέννησης Του. Όταν αναχώρησαν οι Μάγοι, μας πληροφορεί  ο άγιος  ευαγγελιστής Ματθαίος, άγγελος Κυρίου εμφανίστηκε στον Ιωσήφ, σε όνειρο, και του είπε: Σήκω και πάρε το Βρέφος και την Μητέρα του και φύγε στην Αίγυπτο. Μείνε εκεί μέχρι να σου πω, διότι ο Ηρώδης θέλει να σκοτώσει το παιδί. Κι ο Ιωσήφ πήρε αμέσως μες στη νύχτα το θείο Βρέφος και την Θεοτόκο κι αναχώρησε για την Αίγυπτο.

Η ΣΩΤΗΡΙΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΓΕΝΩΝ

Η σωτηριολογική προοπτική των Χριστουγέννων, απέναντι στη παγανιστική – μαγική παρουσία, διαφόρων καινοφανών πνευμάτων
του π.Δημητρίου Θεοφίλου
26 Δεκεμβρίου 2013, 20:58

Πολύς ο λόγος αναφορικά με τα Χριστούγεννα κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, ένας λόγος όμως παραπειστικός, κενός νοηματικού περιεχομένου, αφού ξαστοχά συστηματικά και δεν αναφέρεται σχεδόν ποτέ, στο ουσιαστικό νόημα των Χριστουγέννων, ως αφορμή υπαρξιακής σωτηρίας του ανθρώπου, με την ενανθρώπιση του θεανθρώπου Χριστού.

Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Ήδη έχει αρχίσει και κοσμικά η περίοδος των Χριστουγέννων που με λαχτάρα όλοι μας μικροί και μεγάλοι περιμένουμε, τα μαγαζιά, οι βιτρίνες, οι δρόμοι οι πλατείες, σιγά σιγά στολίστηκαν, φόρεσαν τα γιορτινά τους, ίσως να είναι λιγότερα τα γιορτινά στολίδια από πέρυσι ή από άλλες χρονιές, αλλά σημασία έχει ότι οι άνθρωποι στόλισαν τα σπίτια τους και τον υλικό κόσμο. Ίσως κάποιοι από εμάς να κάνουμε μια βόλτα στα μαγαζιά, να κάνουμε αγορές ότι αγορές μπορεί ο κάθε ένας μας και ότι του επιτρέπει αυτή η δεινή οικονομική δυσπραγία, θα ρθούν και φέτος τα παιδιά να μας πουν τα κάλαντα, να μας δώσουν ευχές να μας ξανακάνουν και εμάς παιδιά, να θυμηθούμε και εμείς τα παιδικά μας χρόνια πως γιορτάζαμε τότε πως τώρα. Έχει αναρωτηθεί κανείς αδελφοί μου και παιδιά μου πως θέλουμε το φετινό εορτασμό της Του Χριστού Θείας Γέννησης. Άραγε πώς θέλουμε να εορτάσουμε; Κοσμικά ή πνευματικά; μα επιτρέψτε μου να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, να τα με τη σωστή τους τη σειρά.

Το Συναξάριον του Αγίου Ιερομάρτυρος Ελευθερίου

O Άγιος Ελευθέριος έζησε κατά το δεύτερο μισό του δευτέρου μετά Χριστόν αιώνος. Γεννήθηκε στη Ρώμη από γονείς ευσεβείς, λαμπρούς και πλουσίους. H πίστη των γονέων του ήταν πολύ μεγάλη. Η μητέρα του ονομαζόταν Ανθία και ήταν υπόδειγμα αρετής και καλοσύνης συγχρόνως όμως τις αρετές της αυτές τις επαύξησε με την ακριβή τήρηση της διδασκαλίας του Χριστού. Η Ανθία υπήρξε μαθήτρια των μαθητών του Αποστόλου Παύλου. Όταν η Ανθία γέννησε το παιδί της, το ονόμασε Ελευθέριο, το οποίο και μεγάλωσε "εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου".

Οι τελευταίες ημέρες του Γέροντος Αναστασίου Κουδουμιανού

Αφιερώματα Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου, 2013 | 08:32

ΚείμενοΙΕΡΟΘΕΟΣ Μητροπολίτης Ναυπάκτου
Ο Γέροντας Αναστάσιος Κουδουμιανός κοιμήθηκε την Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2013 και η εξόδιος ακολουθία του εψάλη την επομένη ημέρα, 3 Δεκεμβρίου, στην Ιερά Μονή Κουδουμά της Ιερας Μητροπόλεως Γορτύνης και Αρκαδίας, στην οποία ήταν Ιερομόναχος, παρόντων των Σεβ. Μητροπολιτών Γορτύνης κ. Μακαρίου και Αρκαλο¬χωρίου κ. Ανδρέου, Κληρικών, Μοναχών και πλήθους λαού.

Η ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ ΤΟ ΣΚΕΥΟΣ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΙΜΙΟΤΗΤΑΣ.

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.               

 Μεγάλη εορτή σήµερα, για την Εκκλησιά μας, καθώς εορτάζει την Σύλληψη της προµήτορος του Χριστού και μητέρας της Υπεραγίας Δεσποίνης ηµών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας, της Αγίας Άννης. Η Αγία Άννα είχε καταγωγή, από τη φυλή του Δαβίδ και ήταν κόρη του Ματθάν του ιερέα και της Μαρίας. Ο Ματθάν ιεράτευσε κατά τους χρόνους της Κλεοπάτρας βασίλισσας της Αιγύπτου και του Σαπώρου βασιλέα των Περσών. Απόκτησε τρεις κόρες, την Μαρία, την Σαβή και την Άννα, από τις οποίες η Μαρία παντρεύτηκε στη Βηθλεέμ και γέννησε την Σαλώµη την µαία. Η Σαβή γέννησε την Ελισάβετ, μητέρα του Αγ. Ιωάννου του Βαπτιστού και η Άννα γέννησε την Μαρία  Θεοτόκο. Η αγία Άννα, αφού γέννησε την Θεοτόκο Μαρία, η οποία υπήρξε η σωτηρία όλου του κόσµου, και αφού την απογαλάκτισε, την αφιέρωσε ως τριετίζουσα δάµαλη στον Ναό του Θεού, ως καθαρό και άµωµο δώρο. Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής της µε νηστείες, προσευχές και ελεημοσύνες και ειρηνικά παρέδωσε την αγία της ψυχή στον Κύριο.

Ο ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ

Ο ξεχασμένος σύνδεσμος Λειτουργίας και Θεολογίας
Του π. Φιλίππου Ζυμάρη, Επικούρου Καθηγητή Λειτουργικής Τιμίου Σταυρού Βοστώνης - για το Amen.gr


Η Ορθόδοξη λατρευτική ζωή είναι για μας μια «ζωντανή Θεολογία»  Δηλαδή, συμμετέχοντας στις κοινές μας λατρευτικές ακολουθίες κάνουμε αληθινή «Θεολογία», καθώς βιώνουμε με χειροπιαστό τρόπο αυτά τα οποία διδάσκονται και διαβάζουν στα θεολογικά εγχειρίδια οι φοιτητές που πηγαίνουν στις θεολογικές σχολές να σπουδάσουν Θεολογία.  Εκ πρώτης όψεως η θέση αυτή εκπλήσσει, εφόσον οι πιο πολλοί εκλαμβάνουν την προσέλευσή μας στην εκκλησία τις Κυριακές και στις εορτές των μεγάλων αγίων απλώς ως μία Χριστιανική «υποχρέωση», και όχι ως «Θεολογία».  Η δοξασία αυτή παραδόξως δεν στέκει καθόλου.  Μια τέτοια λαϊκή αντίληψη που χωρίζει την «Θεολογία» από αυτό που κάνουμε μέσα στην εκκλησία είναι ένα πρόσφατο φαινόμενον που κατάγεται από δυτικές επιρροές που απέχουν πολύ από τις δικές μας παραδοσιακές Ορθόδοξες διδασκαλίες.

ΤΑ ΝΙΚΟΛΟΒΑΡΒΑΡΑ.

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Χάριτη Θεού, αισίως φτάσαμε και φέτος, σε ένα εορταστικό τριήμερο, που ο λαός μας το ονομάζει Νικολοβάρβαρα. Το τριήμερο που σχηματίζεται στις 4-5-6 Δεκεμβρίου, δεν είναι άλλο από το εορταστικό τριήμερο, της Αγίας Βαρβάρας, του Αϊ Σάββα και του Αϊ Νικόλα.

Στην Κρήτη, αυτό το τρίημερο, το συσχετίζουν με το θάνατο, λόγω των άσχημων καιρικών συνθηκών που συνήθως επικρατούν τις ημέρες αυτές. «Αϊ Βαρβάρα βαρβαρώνει (δυναμώνει το κρύο), Αϊ Σάββας σαβαρώνει (σαβανώνει) κι Αϊ Νικόλας παραχώνει (θάβει)».

Στις 4 Δεκεμβρίου γιορτάζουμε τη Μεγαλομάρτυρα Βαρβάρα που διακρίθηκε για την ομορφιά του σώματός της, την ευφυΐα της και το ψυχικό της μεγαλείο. Καταγόταν από την Ανατολή και ήταν κόρη μεγάλου ειδωλολάτρη.

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΗΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ, Ο ΔΙΟΡΑΤΙΚΟΣ

Μεγάλη μέρα σήμερα για την ορθοδοξία. Ένας ακόμη αγαπημένος και λαοφιλής Γέροντας των ημερών μας, μπήκε στο Αγιολόγιο της Εκκλησίας μας. Ας διαβάσουμε τον βίο του κι ας έχουμε τις πρεσβείες του Αγίου Γέροντος. Από εφέτος και καθ' εκάστη του έτους, η μνήμη του Οσίου Γέροντος θα εορτάζεται στις 2 Δεκεμβρίου

Ο Άγιος Γέροντας Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ο Διορατικός

Η ΠΡΌΛΗΨΗ ΕΊΝΑΙ ΚΑΛΎΤΕΡΗ ΑΠΌ ΤΗ ΘΕΡΑΠΙΑ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται, και καλό Μήνα.

Η σημερινή ημέρα έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS το 1988, με απόφαση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας και στη συνέχεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.

Το AIDS είναι μία από τις φονικότερες επιδημίες στην παγκόσμια ιστορία. Από το 1981 που παρατηρήθηκε κλινικά στις ΗΠΑ, γύρω στα 25.000.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, ενώ 33.000.000 είναι φορείς του ιού HIV. Η σεξουαλική επαφή αποτελεί τον κύριο τρόπο μετάδοσης του HIV.

Ο ΦΘΟΝΟΣ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Κάθε Σάββατο ο Κύριος, όπως το συνήθιζε, δίδασκε σε μία απ’ τις Συναγωγές, της εποχής εκείνης. Ανάμεσα στους ανθρώπους, μόλις που ξεχώριζε μία γυναίκα σκυμμένη διαρκώς με κυρτωμένο το σώμα της τόσο πολύ, που δεν μπορούσε καθόλου να σηκώσει όρθιο το κεφάλι της. Βασανιζόταν η δύστυχη δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια από σατανική ενέργεια, όπως μας το περιγράφει το Σημερινό Ευαγγέλιο. Όταν λοιπόν την είδε ο Κύριος, της φώναξε: Γυναίκα, είσαι ελεύθερη από την αρρώστια σου. Άπλωσε πάνω της τα χέρια του και την ίδια στιγμή έγινε καλά, σηκώθηκε όρθια και δόξαζε τον Θεό για τη θεραπεία της.

ΑΓΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ Ο ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Από το βιβλίο: ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ "Ο ΑΓΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ"
του Αρχ. Χαράλαμπου Δ. Βασιλόπουλου
Εκδόσεις: Ορθόδοξου Τύπου



       Ο Αγιος Στυλιανός γεννήθηκε στην Παφλαγονία της Μικράς Ασίας , μεταξύ του 400 και 500 μ.Χ. Ήταν ευλογημένος από την κοιλιά της μητέρας του ακόμη. Όσο μεγάλωνε, τόσο με την Χάριν του Θεού γινόταν κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος.
Από την παιδική του ηλικία έδειξε τα σπάνια προτερήματα της αγιασμένης ζωής του. Αν και ήταν και αυτός παιδί και νέος και έφηβος , μολο­νότι είχε κι εκείνος σάρκα , εν τούτοις δεν άφη­σε τις επιθυμίες να μολύνουν το πνεύμα και την ψυχή του. Ήταν αγνός , αγνότατος. Δεν άφησε επίσης να τον κυριεύσει κανένα γήινο πάθος. Δεν επέτρεψε στα πλούτη και στην φιλοπλουτία να κυριαρχήσουν στην ψυχή του και να την υποτάξουν στην φθορά και στην απώλεια.

Η ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Χρόνια πολλά και στις κατ όνομα ερτάζουσες αδελφές ημών και ότι χαρά επιθυμούν να δουν στο σπιτικό τους. Η Αγία Αικατερίνη γεννήθηκε στη Αλεξάνδρεια το 294 μ.Χ. Κι ήταν γόνος μιας αριστοκρατικής, αλλά και ειδωλολατρικής οικογένειας και πήρε, από τους γονείς της, το όνομα Δωροθέα. Σπούδασε στις εθνικές αλλά και φημισμένες σχολές της εποχής εκείνης, φιλοσοφία, ρητορική, ποίηση, μουσική, μαθηματικά, αστρονομία και ιατρική.

Κυριακή ΙΓ' Λουκά: Λόγοι περί ακτημοσύνης και μοναχικής αποταγής (Μέγας Βασίλειος και Μέγας Αθανάσιος)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Η Ευαγγελική Περικοπή της Θείας Λειτουργίας
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον: ιη. 18 – 27.

Τω καιρώ εκείνω, επηρώτησεν τον Ιησούν τις αυτόν άρχων λέγων: διδάσκαλε αγαθέ, τί ποιήσας ζωήν αιώνιον κληρονομήσω; Είπε δέ αυτώ ο Ιησούς: τί με λέγεις αγαθόν; Ουδείς αγαθός, ει μή είς, ο Θεός. Τας εντολάς οίδας΄ μή μοιχεύσης, μή φονεύσης, μή κλέψης, μή ψευδομαρτυρήσης, τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου. Ο δέ είπε: ταύτα πάντα εφυλαξάμην εκ νεότητός μου.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ «ΣΗΜΕΡΟΝ ΤΩ ΝΑΩ ΠΡΟΣΑΓΕΤΑΙ Η ΠΑΝΑΜΩΜΟΣ ΠΑΡΘΕΝΟΣ»

                                     ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου -καθηγητού

Η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου είναι μια σημαντική θεομητορική εορτή, την οποία εορτάζουν με σεβασμό και λαμπρότητα οι ορθόδοξοι πιστοί σε όλο τον κόσμο. Καθιερώθηκε γύρω στον 6^ο αιώνα στην Ιερουσαλήμ με βάση την αρχαία παράδοση της Εκκλησίας μας. Ο άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων (634-638) κάνει λόγο στα γραπτά του για την εορτή αυτή. Στην Κωνσταντινούπολη καθιερώθηκε γύρω στα τέλη του Ζ΄ ή τις αρχές του Η΄ αιώνα. Κατ’ αυτήν εορτάζεται το γεγονός της εισόδου της Παναγίας μας στο Ναό του Σολομώντος, όταν ήταν τριών ετών.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΑΠΑΞΙΟΝΟΝΤΑΙ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Πολλές φορές αντί των μεγάλων και φαμφαρονών λόγων, καλύτερη είναι η σιωπή και ακόμα πιο καλύτερη η προσευχή.  

Ξεκινάω τούτη τη γραφή, με μια απάντηση που μου έδωσε, μια κοπέλα σήμερα το πρωί στις συνάξεις των νέων, στην ενορία μας, όταν τη ρώτησα γιατί είναι αρνητική και με τόσο πείσμα, να συμμετέχει σε μία γιορτή που είναι αφιερωμένη σε ανθρώπους που αγωνίστηκαν.  Όχι,  κατηγορηματικά όχι, ήταν η απάντηση της και συνέχισε με τα παρακάτω λόγια « η εξέγερση ξεπουλήθηκε και δεν έχει κανένα νόημα πια». Το σκεφτόμουν αυτό σήμερα όλη την ημέρα. Δίκιο έχει, ναι τα νέα παιδιά σήμερα έχουν και Ιδανικά και αξίες , αλλά και αρχές.

Όταν η φύση στερεί την ακοή!

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Παίρνω την αφορμή, σήμερα που ή μέρα είναι αφιερωμένη στην αγάπη και στην ευσπλαχνία, για να παραθέσω, ένα κείμενο, αφιερωμένο στους αδελφούς μας, που έχουν προβλήματα με την ακοή τους. Πολλοί συνάνθρωποι μας, αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της κώφωσης ή της βαριάς βαρηκοΐας, τι γίνεται με αυτούς τους ανθρώπους όταν θέλουν να επικοινωνήσουν με άλλους συνανθρώπους μας. Αυτές και πολλές απαντήσεις μας δίδει στο κείμενο που ακολουθεί, η Σοφία Κολοτούρου Ιατρός καθαρολόγος, συγγραφέας και πολιτισμολόγος. Ε.Α.Π

Γόρτυνα 10/11/13

Πατήρ Δημήτριος

Η ΕΝΣΆΡΚΩΣΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Διδάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή; ρωτά ένας νομοδιδάσκαλος τον Κύριο θέλοντας να Τον παγιδεύσει. Κι Εκείνος, αμέσως τον παραπέμπει στις εντολές του Μωσαϊκού Νόμου. Τότε ο νομοδιδάσκαλος αναφέρει, τις δύο βασικότερες εντολές της Παλαιάς Διαθήκης, την αγάπη προς το Θεό και την αγάπη προς τον πλησίον. Αλλά επειδή, θέλει να δικαιολογήσει την ερώτηση του, θέτει εκ νέου κι ένα δεύτερο ερώτημα: Ποιον πρέπει να θεωρώ πλησίον μου; Αυτό το ερώτημα στάθηκε η αφορμή να διηγηθεί ο Κύριος μία υπέροχη παραβολή, την παραβολή του καλού Σαμαρείτη.

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΣΤΟΡΓΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΓΝΩΜΗΣ

Δεν θα παύση η Αγία του Χριστού Ορθόδοξος Εκκλησία, να αναδεικνύη αγίους έως της συντελείας του αιώνος. Χαίρει η Εκκλησία δια τους νεοφανείς αγίους, εξαιρέτως δε, δια το νέκταρ το γλυκύτατον της εναρέτου ζωής, το πολύτιμον σκεύος των δωρεών του Παναγίου Πνεύματος, τον Θεοφόρον Ιεράρχη, τον Άγιον Νεκτάριον επίσκοπον, Πενταπόλεως.

Η ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΝΕΑΠΟΛΙΤΟΥ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Να ευχηθώ χρόνια πολλά σε όσους εορτάζουν σήμερα.

Και κάθε ευλογία Θεού στις οικογένειες και τα σπίτια τους

ΤΟ ΆΤΟΜΌ ΤΟΥ ΠΛΟΎΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΌΣΩΠΟ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.
Χαίρεται.
Ο πλούσιος της Παραβολής του σημερινού Ευαγγελικού αναγνώσματος, φορούσε τα πανάκριβα αρχοντικά του ενδύματα και διασκέδαζε κάθε τόσο με πλούσια συμπόσια. Ούτε που νοιαζόταν καθώς έβλεπε στην εξώπορτά του εκείνον τον φτωχό Λάζαρο τον παραπεταμένο και γεμάτο πληγές. Πόσο υπέφερε ο δύστυχος! Ήθελε να χορτάσει από τα ψίχουλα που έπεφταν από το τραπέζι του πλουσίου. Αλλά σαν να μην έφτανε αυτό, καθώς ήταν σχεδόν γυμνός, έρχονταν οι σκύλοι κι έγλυφαν τις πληγές του. Όμως ο Λάζαρος δεν έβγαζε από το στόμα του παράπονο εναντίον του πλουσίου ή του Θεού.
Εδώ βλέπουμε, Πόσο μεγάλες οι αντιθέσεις των δύο αυτών ανθρώπων που βρίσκονταν τόσο κοντά μεταξύ τους! Και που η εικόνα τους είναι χαρακτηριστική και διαχρονική, σήμερα υπάρχει διάσπαρτη όπου και να κοιτάξουμε, σε κάθε κοινωνία τοπική και μη, υπάρχει ένας πλούσιος και χιλιάδες φτωχοί Λάζαροι.  Ο πλούσιος ήταν ντυμένος με πολυτέλεια, κι ο Λάζαρος με τα έλκη του και τα κουρέλια του, ο πλούσιος καθόταν σε πολυτελέστατους καναπέδες, κι ο πτωχός πεταμένος στη γη. Ο πλούσιος περιβαλλόταν από επίσημη παρέα κι ο πτωχολάζαρος από σκυλιά.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ ΚΑΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΑΓΑΠΗΣ, ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΝ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Καλό μήνα να σας ευχηθώ, και επιτρέψτε μου στην αγάπη σας, να ξετυλίξω ορισμένες σκέψεις.

Ακούσαμε σήμερα το πρωί στην Εκκλησία, το ανάγνωσμα του Αποστόλου Παύλου, να είναι γεμάτο από μία λέξη, την λέξη αγάπη. Η αγάπη είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα του χριστιανισμού και των χριστιανών, τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να είναι, είναι όμως;. Του χριστιανισμού είναι σίγουρα. Των χριστιανών, του καθενός μας, (και το λέω αυτό με πλήρη ευθύνη στην Αγάπη σας) πρέπει να γίνει. Δεν γίνεται, να ομολόγει κάποιος ότι είναι μέλος, της μεγάλης οικογένειας του Χριστού, δηλαδή να είναι μέλος της Εκκλησίας μας, που κεφαλή της έχει τον Χριστό, που Σταυρώθηκε και θυσιάστηκε για την Αγάπη, που κύριο χαρακτηριστικό, γνώρισμα αυτής της μεγάλης οικογένειας, είναι η αγάπη, ο ίδιος να μην φροντίζει να έχει αγάπη.

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

Από τον πατέρα Αρσένιο Το μυστήριο της Εξομολογήσεως θεμελιώθηκε από τον Χριστό την ημέρα της Αναστάσεως του το εσπέρας. Αφού μπήκε μέσα στο υπερώο «κεκλεισμένων των θυρών» τους είπε: «Λάβετε Πνεύμα άγιον, αν τίνων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς...» Ποια θα ήταν η ερμηνεία εδώ; Δείχνει ότι δια της Νξομολογήσεως ο άνθρωπος ανασταίνεται από τον θάνατο των αμαρτιών του. Κανένα μυστήριο δεν θεμελιώθηκε την ημέρα του Πάσχα παρά το Μυστήριο της Μετανοίας. Ο Χριστός έμελλε να φύγει από την γη και έδωσε στους Αποστόλους Του την εξουσία της συγχωρήσεως των αμαρτιών του λάου. Το Μυστήριο αυτό είναι μια ανάστασης εκ νεκρών του ανθρώπου, της ψυχής του. Νομίζω γι' αυτό θεμελιώθηκε το Πάσχα, ώστε εμείς δια της Εξομολογήσεως και της εγκαταλείψεως της αμαρτίας ν' αναστηθούμε μαζί με τον Χριστό στην αιώνια ζωή.

ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Δυο θαύματα πίστεως, έχουμε στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα.

Μόλις επέστρεψε ο Κύριος στην Καπερναούμ, Τον υποδέχονται πλήθη λαού, διότι όλοι Τον περίμεναν ανυπόμονα. Ανάμεσά τους ξεχώριζε ο Ιάειρος, που ήταν άρχοντας της Συναγωγής. Ένα πρόβλημα μεγάλο τον είχε αναστατώσει. Γι’ αυτό και έπεσε γονατιστός στα πόδια του Χριστού και Τον παρακαλούσε να έλθει στο σπίτι του· η μονάκριβη δωδεκάχρονη κόρη του ήταν βαριά άρρωστη, ετοιμοθάνατη. Ο Κύριος σπλαχνίστηκε τον πονεμένο πατέρα κι αμέσως τον ακολούθησε.

ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΚΑΙ ΜΥΡΟΒΛΥΤΗΣ

Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280-284 μ.Χ. και πέθανε το 303 ή το 305 μ.Χ. στη ένδοξη Θεσσαλονίκη και αποτελεί έναν από τους Μεγαλομάρτυρες της Χριστιανοσύνης. Ο Δημήτριος ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας στη Θεσσαλονίκη. Σύντομα ανελίχθηκε στις βαθμίδες του Ρωμαϊκού στρατού με αποτέλεσμα σε ηλικία 22 ετών να φέρει το βαθμό του χιλιάρχου. Ως αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού κάτω από τη διοίκηση του Τετράρχη (και έπειτα αυτοκράτορα) Γαλερίου Μαξιμιανού, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός, έγινε χριστιανός και φυλακίστηκε στην Θεσσαλονίκη το 303, διότι αγνόησε το διάταγμα του αυτοκράτορα Διοκλητιανού «περί αρνήσεως του χριστιανισμού». Μάλιστα λίγο νωρίτερα είχε ιδρύσει κύκλο νέων προς μελέτη της Αγίας Γραφής.

 

ΜΗ ΔΙΩΧΝΕΙΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Αρκετές φορές, ο κακός τρόπος σκέψης του ανθρώπου, είναι αξιοθρήνητος. Τα τελικά αποτέλεσμα, αυτού του τρόπου σκέψεις, είναι που   μας γεμίζουν θλίψη, απόγνωση μα και μια έντονη  κατηγορία του εαυτού μας. Που πολλές φορές και αυτή αυτοκατηγορία, δεν μπορεί να διορθώσει το σφάλμα από την παράλογη ενέργεια μας. Καί ό Ήσαΰ της Παλαιάς Διαθήκης «άνεβόησε φωνήν μεγάλην καί πικράν σφόδρα» (Γένεσις 27,34), μετά το πάθημα του, αλλά δεν ξανακέρδισε τα πρωτότοκα του, όταν από λαιμαργία τα παρεχώρησε στον Ιακώβ. Αλήθεια! μερικά σφάλματα μας τί ανυπολόγιστες συνέπειες έχουν στη ζωή μας! Γι' αυτό ό Θεός έντονα μας παραγγέλλει «πρόσεχε σεαυτώ» (Δευτ. 15,9), ώστε, όπως ερμηνεύει ό Μ. Βα­σίλειος, να μη γίνει ποτέ ό νους δούλος των παθών καί τα πάθη κατεξουσιάσουν την ψυχή καί λάθη ανεπανόρθωτα κηλιδώσουν τη ζωή μας.

ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Αρπάζω την ευκαιρία, από την αυριανή ημέρα, που είναι αφιερωμένη στην φτώχεια, να πω, μερικές σκέψεις. Τούτο το χρόνο, οι Έλληνες, σίγουρα θα «γιορτάζουν» τη μέρα αυτή, και μάλιστα, με το παραπάνω, βλέπεται είναι καθ ολοκληρία αφιερωμένη σε εμάς, φέτος  οι πολιτικοί, άρχοντές και φορείς, υπάρχει περίπτωση και να πραγματοποιήσουν δηλώσεις και υποσχέσεις για εξάλειψη του φαινομένου της φτώχειας το όποιο και ζούμε, τόσο μα τόσο βαριά μέσα πάνω στο δέρμα μας, στην ζωή και την ψυχή μας.

Ο ΠΑΠΑΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΠΗΓΑΣ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.


Την 13^η του μηνός Οκτωβρίου μνήμη του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας Μελετίου του πήγα. Αντιγράφω σύντομα βιογραφικά στοιχεία όπως τα βρήκα, από διάφορες πηγές. Την ευχή του να έχουμε και του χρόνου με υγεία.

Άγιος Θωμάς 12/10/2013

Πατήρ Δημήτριος  

Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΓΗ ΑΓΑΘΗ ΚΑΙ ΓΗ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Ένα μεγάλο πλήθος, είχε συναχθεί να δει και ν’ ακούσει, τα λόγια του Κυρίου και Θεού, ημών Ιησού Χριστού.

Ορισμένοι είχαν, ένα μεγάλο ενδιαφέρον και παρακολουθούσαν τους λόγους  Του με πολλή προσοχή. Παντού, όπου μάθαιναν ότι δίδασκε, συνέρεε κόσμος, αλλά  υπήρχαν όμως και πολλοί άλλοι που πήγαιναν από περιέργεια.

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Ο  Κύριος πορεύεται προς την πόλη Ναΐν και στην πύλη της συναντιέται με μία πένθιμη συνοδεία. Κηδεύεται το μονάκριβο παιδί  μιας χήρας, η οποία με θρήνους απαρηγόρητους, το συνοδεύει στην τελευταία του κατοικία.

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΘΩΜΑΣ

Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη του αγίου αποστόλου Θωμά. Πρέπει να προλάβωμε να πούμε πως η μνήμη του αγίου αποστόλου Θωμά είναι σήμερα κι όχι την πρώτη Κυριακή μετά το άγιο Πάσχα. Τότε δεν είναι η μνήμη του Αποστόλου, αλλά η ψηλάφηση του αναστάντος Κυρίου από τον Απόστολο, για την οποία θα πούμε παρακάτω. Ο Θωμάς ή Δίδυμος ήταν Εβραίος από τη Γαλιλαία, ένας από τους δώδεκα Αποστόλους, τους οποίους κάλεσε ο Ιησούς Χριστός. Στον κατάλογο των δώδεκα Αποστόλων, έβδομος ή όγδοος στη σειρά είναι ο απόστολος Θωμάς, ο οποίος κατά την παράδοση της Εκκλησίας, κήρυξε το Ευαγγέλιο και βρήκε μαρτυρική τελείωση στις Ινδίες. Στο Μαλαμπάρ των Ινδιών υπάρχουν σήμερα οι λεγόμενοι χριστιανοί του αγίου Θωμά.

ΤΙΜΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΣΟΥ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Αφού σας ευχηθώ καλό Μήνα, παίρνω την αφορμή, από την σημερινή ημέρα που είναι αφιερωμένη στην Τρίτη ηλικία, να καταθέσω μερικές μου σκέψεις, πολύ πριν την δημιουργία του διεθνές εορτολόγιου, ό Θεός Πατέρας μαζί και με τις υπόλοιπες εντολές έδωσε και αυτή την εντολή

ΑΝΘΡΩΠΕ ΑΓΑΠΑ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Μία πρόταση και έναν τρόπο Ζωής,  καταθέτει σήμερα ό Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, στον άνθρωπο, και με την υλοποίηση, αυτού του τρόπου Ζωής, θα τον κάνει να γίνει, κοινωνός με ολόκληρη την Εκκλησία, κοινωνός με τον Θεό, κοινωνός με τον συνάνθρωπο του. Μία πρόταση που Σήμερα είναι τόσο επίκαιρη, ακόμα και από την εποχή που ειπώθηκε από το στόμα του Κυρίου. Μια πρόταση που περισσότερο από τότε, είναι τόσο ανθρώπινη, αλλά και επαναστατική «εγώ σας λέγω να αγαπάτε τους εχθρού σας και να τους ευεργετείται και να τους δανείζεται χωρίς να περιμένετε ανταλλάγματα».

ΜΗ ΦΟΒΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΩΡΑ ΘΑ ΨΑΡΕΥΕΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Μή φοβού, απο του νύν ανθρώπους έση ζωγρών. Και καταγαγόντες τα πλοία επι την γήν, αφέντες άπαντα, ηκολούθησαν Αυτώ.

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Παίρνω αφορμή από το αυριανό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, να καταθέσω μερικές ταπεινές μου θέσεις και απόψεις. Ο ευαγγελιστής Λουκάς στην Ευαγγελική περικοπή, αναφέρει ότι, επειδή ο όχλος συνωστιζόταν γύρω από τον Χριστό, για να ακούσει το κήρυγμά Του, ο Χριστός δεν είχε που να σταθεί, ο κόσμος είναι πολύς και γίνεται συνωστισμός, βλέπει  στη λίμνη της Γεννησαρέτ, να είναι  δύο πλοία, των υιών του Ιωνά και του Ζεβεδαίου, τα οποία οι κάτοχοί τους  ξέπλεκαν τα δίχτυα, μετά από ένα ολονύχτιο ψάρεμα, το οποίο δεν απέδωσε τίποτα, ζήτά από τον Πέτρο, να απομακρύνει λίγο από την ακτή το πλοιάριό του, ώστε να το  χρησιμοποιήσει σαν πλωτό βήμα και να μιλήσει από αυτό στα πλήθη.

ΣΗΚΩΝΩ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΜΟΥ.

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

«Εἶπεν ὁ Κύριος· ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ, καί ἀκολουθείτω μοι.»                                  (Μαρκ. η΄ 34)

Ὁ ενανθρωπήσας, Υιός και Λόγος του Θεού, ο Κύριος ημών, απευθύνει μια πρόσκληση, σήμερα προς τον κάθε άνθρωπο, ο οποίος είναι δυνατό να θελήσει, από τη μία μεριά, αλλά και από την άλλη να έχει τα κότσια, να τον ακολουθήσει.  Μέσα σ' αυτό το κάλεσμα τονίζει οπό την αρχή, ποια είναι τα πλαίσια στα οποία καλείται να κινηθεί και να ζήσει ο ακόλουθος του Κυρίου. Αλλά και τον τρόπο ζωής, τον οποίο καλείται να ζήσει, αλλά και τον δρόμο που πρόκειται, να βαδίσει και αυτός ο δρόμος λέγεται ανήφορος, και αυτός ο τρόπος ζωής Θυσία. Και τα πλαίσια της κίνησης λέγονται Σταυρός.

Εδώ για να αποφύγουμε, μερικές παρεξηγήσεις, θα πρέπει να  υπενθυμίσουμε άτι ὁ Κύριος δεν υποχρεώνει και δεν εκβιάζει κανένα, να τον ακολουθήσει και να γίνει δικός του, μα θα πρέπει και να τονίσουμε, ότι από την στιγμή που θα πούμε ναι σε αυτήν την ακολουθία, ταυτόχρονα αποδεχόμαστε και αυτούς τους κανόνες, δηλαδή τον Γολγοθά.  Έχοντας άποψη μας το αυτεξούσιο με το οποίο προίκισε ὁ Θεός τον άνθρωπο από τη δημιουργία του, να τονίσουμε ότι πρώτος Εκείνος σέβεται τούτο.  Για τούτο απευθύνει την πρόσκληση με το: «ὅστις θέλει».  Αφήνει στον άνθρωπο ελευθερία.  Αυτό υπενθυμίζει τα λόγια του θείου Παύλου, ο οποίος λέγει προς τούς νεόφυτους χριστιανούς της τοπικής εκκλησιάς της Γαλατίας: «Ὑμεῖς γάρ ἐπ' ἐλευθερίᾳ ἐκλήθητε, ἀδελφοί·» (Γαλ. ε΄ 13) δηλαδή.  Ο Θεός, λοιπόν,  σος κάλεσε γιά νά ζήσετε ελεύθεροι.

Αμέσως μετά ὁ Κύριος διακηρύσσει ότι ο ακόλουθος του επιβάλλεται όπως απαρνηθεί τον εαυτό του.  Τί θέλει να πει εδώ; Για να το καταλάβουμε, αυτό, θα πρέπει να θυμηθούμε, ότι ο  άνθρωπος μετά την πτώση, εξ αιτίας του προπατορικού αμαρτήματος, φέρει μέσα του τον κακό εαυτό του.  Ετσι βρίσκεται σε ένα διαρκή πόλεμο μεταξύ καλού και κακού.  Ο Απόστολος  Παύλος λέγει: «οὐ γάρ ὅ θέλω ποιῶ ἀγαθόν, ἀλλ' ὅ οὐ θέλω κακόν τοῦτο πράσσω.» (Ρωμ. ζ΄ 19)  δηλαδή.  Έτσι δεν κάνω το καλό πού θα 'θελα, αλλά υπηρετώ το κακό, πού δεν το θέλω).  Γίνεται, λοιπόν, κατανοητό ότι ὁ λόγος τού Θεού ζητά οπό μάς να υποτάξουμε  και να απαρνηθούμε τον κακό εαυτό μας.

Κατά συνέπεια ο άνθρωπος που ανταποκρίνεται θετικά στο κάλεσμα του Κυρίου, απαιτείται όπως αποτάξει το θέλημα του κακού εαυτού του και συνταιριάξει απόλυτα τό δικό του θέλημα, με το θέλημα του Θεού.  Ὁ πιστός στο θέλημα, του Κυρίου υπακούει πλήρως στις απαιτήσεις του Θεού.  Για όλα τα άλλα έχει καταστεί νεκρός, δεν υπάρχει.

Ο Κύριος, ὁ Διάκονος της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους, σήκωσε χωρίς να γογγύσει, το δικό του, τον σταυρό και πορεύθηκε προς το Γολγοθά.  Έτσι και  κάθε πιστό μέλος της Εκκλησιάς καλείται να σηκώσει πρόθυμα το δικό του, τον σταυρό και με υπομονή και κουράγιο να πορευθεί μέχρι το δικό του Γολγοθά.

Έτσι λοιπόν σήμερα μαζευτήκαμε εδώ, να τελέσουμε ένα μνημόσυνο, δηλαδή, να φέρομαι στην μνήμη μας και να μην ξεχάσουμε, τον προσφιλή μας άνθρωπο, τον αδελφό, τον συγγενή, τον πατέρα, τον σύζυγο, τον φίλο, τον ελάχιστο αδελφό του Κυρίου μας. Τον Πέτρο. Όπου αναγνώρισε τον Σταυρό του και παίρνοντας υπό την προστασία του τρία ορφανά κορίτσια και μια χήρα γυναικά. Έχοντάς και αυτός ένα παιδί από τον πρώτο του γάμο και αποκτώντας, άλλα δύο παιδιά και όλα κορίτσια. Πορεύθηκε και ακολούθησε τον Κύριο προς τον Γολγοθά, το αγάπα τον πλησίον σου, το έκανε πρότυπο ζωής και με αυτό δημιούργησε σχέσεις αγάπης και φιλίας. Ακριβώς με αυτό τον τρόπο, γεύτηκε μέρος του παραδείσου εδώ και είμαι σίγουρος ότι το γεύεται και εκεί στην θριαμβεύουσα Εκκλησία όπου είναι τώρα μέλος. Αυτά τα πρότυπα τα έχουμε ανάγκη σήμερα όσο ποτέ άλλοτε, σε μία κοινωνία ευμετάβλητη, όπου ο σύγχρονος άνθρωπος, απογοητεύεται δεν θέλει να σηκώσει σταυρό, ζητεί πάντα την εύκολη λύση και δυστυχώς δεν έχει τα κότσια να ακολουθήσει Τον Κύριο. Ο Πέτρος τα είχε και με το παραπάνω, δεν λύγισε ούτε στο κρεβάτι του πόνου, μέχρι και εκεί σήκωνε τον σταυρό και λίγη ώρα πριν από το μεγάλο εκείνο ταξίδι, έχοντας πλήρη επαφή και επικοινωνία με το περιβάλλον και τους οικείους του, ζήτησε και έλαβε την Θεία Κοινωνία, έβαλε μέσα του το Χριστό και μαζί με Αυτόν ‘έφυγαν για την αγκαλιά του Θεού και Πατρός. 

Όποιος συντάσσεται με τούς δικούς του Κυρίου είναι αναγκαίο να μη μένει πίσω αλλά να ακολουθεί τον Κύριο συνεχώς και παντού.  Να μην προπορεύεται, να μην αποφεύγει την πορεία, να μην αλλάζει δρόμο αλλά να ακολουθεί οπό κοντά τον Κύριο. Να τον ακολουθεί στον Σταυρό και δικαιωματικά να τον ακολουθήσει και στην Ανάσταση  Όλα, λοιπόν, τα μέλη της Εκκλησίας έχουμε ανάγκη μελέτης του λόγου του Θεού και αναπροσαρμογής τής ζωής μας σύμφωνα με τη διδασκαλία της Αγίας Γραφής.  Τιμή και δόξα στον Κύριο.  Αμήν!

Δρακουλιάρης Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου 15/09/2013.

Πατήρ Δημήτριος.

 

ΤΟ ΞΥΛΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

ΤΟ «ΞΥΛΟΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ»: Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο θὰ παίρναµε ἀπὸ τὸ ξύλο τῆς ζωῆς, καὶ τὸ στερηθήκαµε μὲ τὴν ἁµαρτία, τὸ λάβαμε ἀπὸ τὸν σταυρὸ μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ.

Τὸ «ξύλον τῆς ζωῆς»
(Γεν. β´ 9, γ´ 22-24)

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Στεργίου Σάκκου, ὁμ. καθηγ. Παν/μίου:

«Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ»,
ἐκδ. “ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΛΠΙΣ”, 
Θεσσαλονίκη 2005, σελ. 24-36

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.         Ὁ πρῶτος µυστικὸς τύπος τοῦ σταυροῦ κρύβεται στὸν παράδεισο τῆς Ἐδέµ. Σ᾽ ἐκεῖνον τὸν πανέµορφο τόπο ζοῦσε ὁ ἄνθρωπος µὲ µακαριότητα καὶ παρρησία πρὸς τὸν Θεό. Δὲν γνώριζε τὴν ἁµαρτία, τὴν φθορὰ καὶ τὸν θάνατο. Ἐκεῖ, ἀνάµεσα στὰ ἄλλα θεσπέσια δένδρα ἔθαλλαν καὶ δύο «ξύλα», δύο δένδρα, τὰ ὁποῖα ἔµελλαν νὰ συνδεθοῦν µὲ τὴν πορεία καὶ τὴν ἐξέλιξη τῶν προπατόρων µας: Ἦταν

Η ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Η ΙΕΡΗ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Χθες το βράδυ έμαθα εντελώς τυχαία, ότι μια κυρία που τα τελευταία χρόνια, έχει βαλθεί να μας κάνει, μια ολόκληρη χώρα που λέγεται Ελλάδα, να αρχίσουμε να παίρνουμε ψυχοφάρμακα με αυτά που ακούμε και ακούει, στο όνομα Ρεπούση. Ότι έχει κάνει λέει σπουδές στην Γαλλική φιλολογία. Δεν μπορώ να καταλάβω πως μας προέκυψε ιστορικός. Γράφοντας μία ιστορία, κατά τα άλλα Ελληνική.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Την σημερινή Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου, διάλεξαν οι μεγάλοι ειρηνοποιοί, που ξέρουν να μοιράζουν τον κόσμο του Θεού με πολέμους, για παγκόσμια ημέρα του Αναλφαβητισμού. Ο αναλφαβητισμός, φαινόμενο που έχει μελετηθεί  και αναλυθεί  διεξοδικά μέσα στις δεκαετίες, τον συναντάμε  σε δύο μορφές: την ολική, η οποία χαρακτηρίζεται από την πλήρη άγνοια γραφής και ανάγνωσης, και τη μερική, κατά την οποία υπάρχει η δυνατότητα ανάγνωσης, αλλά όχι γραφής. Με λίγα λόγια, οι αναλφάβητοι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: τους οργανικά αναλφάβητους, εκείνους δηλαδή που δεν διδάχτηκαν ποτέ γραφή και ανάγνωση, άρα δεν φοίτησαν ποτέ στο σχολείο, και τους λειτουργικά αναλφάβητους, εκείνους δηλαδή που διδάχτηκαν γραφή και ανάγνωση, αλλά στη συνέχεια δεν καλλιέργησαν τις γνώσεις που έλαβαν, με αποτέλεσμα οι ικανότητές τους να ατονήσουν.

ΣΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Η Παναγία μας, έχει κεντρική θέση, μέσα στην θεία Λατρεία. Το εκκλησιαστικό έτος, που πριν από λίγες ημέρες εισήλθαμε είναι παισιομένο με θεομητορικές εορτές· αρχίζει με το «Γενέσιον της Υπεραγίας Θεοτόκου», ενώ τελειώνει με την «Κατάθεσιν της Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου».

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ θΕΟΥ

Τό Εὐαγγέλιο πού ἀκούσαμε σήμερα παρότι πολύ σύντομο, μᾶς μιλᾶ γιά τήν αἰώνια ζωή μέ τόν πιό ρεαλιστικό καί ὠμό τρόπο.

            Ἀλλά σάν τί τάχα νά εἶναι αὐτή ἡ αἰώνια ζωή;

            Ἡ ἀπάντηση τοῦ Χριστοῦ εἶναι: «Ἁπλῶς μιά συνέχεια τῆς ζωῆς».

            Συνέχεια ὑπάρχει καί πρός τά κάτω. Καί ὁριζόντια. Συνέχεια (πρός τά κάτω) εἶναι νά πάει κανείς σέ μιά χειρότερη κατάσταση ἀπό αὐτή πού ὑπάρχει ἐδῶ, καί λέγεται κόλαση καί ἀπώλεια. Οὔτε νά τήν θυμᾶται κανείς τέτοια κατάσταση, ὅπως δέν θέλομε νά θυμόμαστε ὅτι εἶναι δυνατόν στήν ἐπίγεια ζωή μας, νά καταντήσομε σέ μιά κατάσταση χειρότερη ἀπό αὐτή στήν ὁποία τώρα βρισκόμαστε. Γιατί εἶναι δυστυχία.

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ΕΚ ΣΦΑΚΙΩΝ

Βίος καὶ Πολιτεία τοῦ Ὁσίου Ἀνθίμου Κουρούκλη τοῦ Κεφαλλῆνος

(Ἐκ τοῦ· Κανέλλου Κωνσταντῖνου: Ὅσιος Ἄνθιμος ὁ ἐκ Κεφαλληνίας, ὁ τυφλὸς ἱεραπόστολος τοῦ Αἰγαίου, Ἰθάκη, 2005).

 

Ἐὰν μὴ ἐψηθῶμεν διὰ τῶν πειρασμῶν,
Θεῷ ἡδύτατος ἄρτος γενέσθαι, οὐ δυνάμεθα. Ἅγιος Ἀνδρέας ὁ διὰ Χριστὸν Σαλός.

Α´. ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ

Τῆς Πάλλης τὸ βλάστημα, Κεφαλληνίας πυρσόν…

Τὸ ἔτος 1727 γεννιέται στὸ Ληξούρι τῆς νήσου Κεφαλληνίας¹ ὁ βιογραφούμενος Ἅγιος Ἄνθιμος, καρπὸς εὐσεβῶν καὶ ἐναρέτων γονέων, τοῦ Ἰωάννου καὶ τῆς Ἀτζουλέττας Κουρούκλη Ψωμᾶ. Στὸ Ἅγιο Βάπτισμα ἔλαβε τὸ ὄνομα Ἀθανάσιος. Ὅπως ἀναφέρεται ἀπὸ τὸν βιογράφο τοῦ Ὁσίου ἀρχ. Διονύσιο Ἀραβαντινό, ὁ ὁποῖος ἐσύναξε ἀξιόπιστες μαρτυρίες ἀπὸ τὴν ἀνηψιὰ τοῦ Ὁσίου Ἀνθίμου Ἀναστασούλα Βασιλοπούλου τὸ ἔτος 1849, ὁ πατέρας Ἰωάννης Κουρούκλη ἦταν ἄνθρωπος βαρὺς καὶ νευρικός, ἴσως λόγῳ τοῦ ἐπαγγέλματός του (ὑπῆρξε ἔμπειρος ναυτικός), ἴσως τοῦ γεγονότος ὅτι ὅλα τὰ προηγούμενα ἄῤῥενα παιδιὰ τῆς οἰκογένειας εἶχαν πεθάνει πρόωρα.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι

Χαίρεται.

 

Ακούσαμε πριν από λίγο στο Συναξάριο εκτως από τους Οσίου και Αγίους που μνημονεύονται την πρώτη του αυτού μηνός  και την φράση, ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ.

Πολλοί ίσως ακούγοντας τη φράση αυτή θα διερωτηθούν τι σημαίνει η λέξη ίνδικτος και τι αρχίζει την συγκεκριμένη ημερομηνία.

Η λέξη ίνδικτος είναι λατινική αλλά ελληνοποιημένη και σημαίνει ορισμός, διάγγελμα διάταγμα( Indictus, indictio= επαγγελία, κήρυξη, διάγγελμα. διάταγμα), το οποίον εκδιδόταν από τους αυτοκράτορες της Ρώμης, με σκοπό να καθορίσουν το ύψος του φόρου επί της γεωργικής παραγωγής που θα πλήρωναν οι υπήκοοι της αυτοκρατορίας για τη συντήρηση και τη διατροφή των στρατιωτών.

Αγίες Τεσσαράκοντα Παρθένες και Ασκήτριες και Αμμούν ο διδάσκαλος αυτών

Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Αμμουν Ο Διδασκαλος, Αγια Αδαμαντινη , Αγια Καλλιροη , Αγια Χαρικλεια , Αγια Πηνελοπη , Αγια Κλειω , Αγια Θαλεια , Αγια Μαριανθη , Αγια Ευτερπη , Αγια Τερψιχορη , Αγια Ουρανια , Αγια Κλεονικη , Αγια Σαπφω , Αγια Ερατω , Αγια Πολυμνια , Αγια Δωδωνη , Αγια Αθηνα , Αγια Τρωαδα , Αγια Κλεοπατρα , Αγια Κοραλια , Αγια Καλλιστη , Αγια Θεονοη , Αγια Θεανω , Αγια Ασπασια , Αγια Πολυνικη , Αγια Διονη , Αγια Θεοφανη , Αγια Ερασμια , Αγια Ερμηνεια , Αγια Αφροδιτη , Αγια Μαργαριτα , Αγια Αντιγονη , Αγια Πανδωρα , Αγια Χαϊδω , Αγια Λαμπρω , Αγια Μοσχω , Αγια Αρηβοϊα , Αγια Θεονυμφη , Αγια Ακριβη , Αγια Μελπομενη , Αγια Ελπινικη

ΜΙΚΡΟ ΝΗΣΤΕΙΟΔΡΟΜΙΟ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Πόλοι άνθρωποι με ρωτούν, θέλω να κοινωνήσω, το Σάββατο να νηστέψω. Όχι αγαπητοί το Σαββάτο δε νηστεύουμε. Παίρνω την ευκαιρία από την αυριανή εορτή του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου και παραθέτω ένα συνοπτικό πινάκα για το πότε πρέπει να τηρείται νηστεία και πότε όχι δεν κάνουμε ότι θέλουμε στην Εκκλησιά Αλλά υπακοή σε αυτό που οι Πατέρες διέταξαν δηλαδή το έβαλαν σε τάξη.

Γόρτυνα 28/08/2013

Πατήρ Δημήτριος   

ΟΛΙΓΟΠΙΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΔΙΣΤΑΖΕΙΣ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Όλα τα Ευαγγελικά αναγνώσματα που ακούγοντε τις Κυριακές του καλοκαιριού, από την Κυριακή των Αγίων Πάντων μέχρι και τα μέσα Σεπτεμβρίου, προέρχονται από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο και μας διηγούνται τα θαύματα που τέλεσε ο Κύριος κατά την επίγεια δράση και παρουσία Του. Έχει ορίσει έτσι η Αγία μας Εκκλησία, με σκοπό να μας διδάξει δύο μεγάλες αλήθειες: ότι ο Ιησούς Χριστός είναι όντως ο Υιός του Θεού, και ως Θεός έχει τη δύναμη όχι μόνο να επιτελεί θαύματα αλλά και να μας σώσει από τα δεσμά του θανάτου, και επίσης ότι η Πίστη είναι εκείνο το απαραίτητο στοιχείο για τη ζωή του κάθε χριστιανού, προκειμένου να τελεστεί και αυτό το ελάχιστο -για τα μάτια μερικών- θαύμα της σωτηρίας μας.

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΔΟΥΛΟΙ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

 

Κάπου διάβασα στο ημερολόγιο μου, ότι σήμερα, «οι μεγάλοι ειρηνοποιοί που μοιράζουν τους κόσμους», έχουν θεσπίσει την σημερινή ημέρα, ως μια ημέρα εορτής κατά του δουλεμπορίου. Όπως όλοι γνωρίζουμε, οι δούλοι υπήρχαν από αρχαιοτάτων χρόνων, έκαναν ευδιάκριτη την παρουσία τους στον μεσαίωνα, σήμερα δε έχουν αυξηθεί και πληθηνθεί και κατακυρίευσαν την γη. Δυστυχώς αγαπητοί μου εδώ θα έρθουμε να ομολογήσουμε, ότι δεν ήμαστε δούλοι του Θεού, αλλά δούλοι των ανθρώπων. Αφού τον Θεό τον βγάζουμε σταδιακά από την καρδιά και την ψυχή μας και απομακρυνόμαστε από Αυτόν.

Ο ΑΡΤΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

«…λαβών τους πέντε άρτους και τους δύο ιχθύας, αναβλέψας εις τον ουρανόν ευλόγησε, και κλάσας έδωκε τοις μαθηταίς τους άρτους, οι δε μαθηταί τοις όχλοις και έφαγον πάντες και εχορτάσθησαν, και ήραν το περισσεύον των κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις».

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Η Ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε σήμερα στην Εκκλησία. Αναφέρει ότι ο Χριστός με τους μαθητές Του βρίσκονταν  σε ένα έρημο τόπο και εκεί είχε προστρέξει πάρα πολύς κόσμος, για να ακούσει τους φωτισμένους λόγους του Χριστού και να νιώσει την εξ ύψους παιδεία του. Όμως δεν προέβλεψαν ότι η διδασκαλία Του θα διαρκούσε αρκετή ώρα και δεν είχαν φροντίσει για το δείπνο τους, ώσπου κάποια στιγμή οι μαθητές πλησιάζουν τον διδάσκοντα Κύριο, για να του υπενθυμίσουν, ότι πρέπει να διακόψει τη διδασκαλία Του, για να πάει ο κόσμος, να προμηθευτεί τροφή, διότι εκείνοι δεν διέθεταν την υπερβολική αυτή ποσότητα, ώστε να φτάσει για όλους, δεδομένου ότι ήταν περί τους πέντε χιλιάδες άνδρες, εκτός των γυναικών και των παιδιών, ενώ διέθεταν μόνο  πέντε ψωμιά και δύο ψάρια, καθώς ενημέρωσαν  τον διδάσκαλο. Με έκπληξη άκουσαν τον Κύριο να τους λέγει «φέρετέ μοι αυτούς ώδε», και να  προτρέπει το ακροατήριο να καθίσει και αμέσως προχωρά στην ευλογία των υπαρχόντων τροφίμων και πέντε άρτοι και τα δύο ψάρια πολλαπλασιάστηκαν και χόρτασε το πλήθος και μάλιστα υπήρχε και περίσσευμα, και «ήραν το περισσεύον των κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρης».

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

Τον καθένα από μας τον βασανίζει το ερώτημα: τι θα γίνει με μας και τι μας περιμένει μετά το θάνατο; Μία σαφή απάντηση σ' αυτό το ερώτημα μόνοι μας δεν μπορούμε να την βρούμε. Αλλά η Αγία Γραφή και πρώτα απ' όλα ο λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού μας αποκαλύπτουν αυτό το μυστικό. Μας το αποκαλύπτουν επίσης το απολυτίκιο και το κοντάκιο της μεγάλης αυτής γιορτής της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου και οι εκκλησιαστικοί ύμνοι που ψάλλονται σ' αυτή τη γιορτή.

Εννέα Σωτήριες Ικεσίες εις την Υπεραγία Θεοτόκο

του Μοναχού Κυπριανού Αγιορείτου       «Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν γυναιξί, και Ευλογημένος ο Καρπός της κοιλίας Σου, ότι Σωτήρα έτεκες, των ψυχών ημών»    Πρόλογος Άγχος, απελπισία, κατάθλιψη, σύγχυση, έννοιες οικίες στον σημερινό άνθρωπο που διαισθάνεται ότι ίσως και να μην έχει αύριο στη ζωή του.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΥΡΩΝ

O Άγιος Μύρωνας, επίσκοπος Κρήτης είναι μια από τις πιο γνωστές μορφές της εκκλησίας της Κρήτης. Το όνομα του μνημονεύουν εκατοντάδες ασθενείς που είδαν ιδίοις όμμασι τα θαύματα του Αγίου Μύρωνα και πλείστες όσες ανάλογες ιστορικές αναφορές, ενώ η γιορτή του στις 8 Αυγούστου είναι από τα πιο μεγάλα πανηγύρια που γίνονται στην Κρήτη, με επίκεντρο τη γενέτειρα του Ραύκο, που αργότερα προς τιμήν του μετονομάστηκε σε Άγιος Μύρωνας. Ο Άγιος διακρίθηκε για την φιλανθρωπία του και την πίστη του στο Θεό ενώ υπήρξε πρότυπο οικογενειάρχη και προστάτη των αδυνάτων και των κατατρεγμένων. Ο Άγιος Μύρωνας ήταν γεωργός και προσπαθούσε να βοηθάει τους συνανθρώπους του σε βαθμό που έμεινε θρυλικός στις σχετικές ιστορικές βιογραφικές αναφορές.

ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΜΕΤΑ-ΜΟΡΦΩΣΕΩΣ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι

Χαίρεται.

Μεγάλη μέρα για την Εκκλησία μας η σημερινή, σήμερα παντού εορτάζεται η μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού. Η σημερινή ημέρα μας δίδει την πρόκληση, αλλά και την πρόσκληση, να ανεβούμε «εις Όρος Υψιλόν» και να δούμε, να νοιώσουμε και να βιώσουμε, την λαμπρότητα του προσώπου του Κυρίου και Θεού ημών Ιησού Χριστού και να βρεθούμε μεσα στο φως αυτής της λαμπρότητας.

Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΣΤΑΦΥΛΙΩΝ ΚΑΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ

Γ. Σκαλτσή, Καθηγητου Α.Π.Θ - Απόσπασμα

…Η ΕΥΛΟΓΙΑ τῶν σταφυλιῶν κατὰ τὴ Μεταμόρφωση κατανοεῖται μέσα ἀπὸ τὶς θεολογικές, ἀνθρωπολογικὲς καὶ κοσμολογικὲς διαστάσεις τῆς ἑορτῆς αὐτῆς.

῾Ο Κύριος «ἡμέρας ἓξ» ἢ «ὡσεὶ ἡμέρας ὀκτώ», μετὰ τὴν πρόρρηση τοῦ Πάθους Του, «εἰς ὄρος ὑψηλόν… μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν (Πέτρου, ᾿Ιακώβου καὶ ᾿Ιωάννου), καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἢλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς».

Η ΝΥΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Από 1η έως και 14 Αυγούστου υπάρχει η Νηστεία της Παναγίας. Κατά τη διάρκεια της Νηστείας αυτής νηστεύουμε από Δευτέρα έως και Παρασκευή χωρίς λάδι, ενώ τα Σάββατα και τις Κυριακές νηστεύουμε με λάδι.
Την 6η Αυγούστου (Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού) τρώμε πάντοτε ψάρι.
Τις ημέρες που τρώμε τουλάχιστον το λάδι, μπορούμε να φάμε και τα θαλασσινά τρόφιμα χωρίς αίμα. Η Νηστεία αυτή γίνεται προς τιμήν της Θεοτόκου, η Οποία και Εκείνη ενήστευσε πριν από την Κοίμησή Της.

Τί είναι η "πρόοδος" του Τιμίου Σταυρού και γιατί εορτάζεται κατά την 1η Αυγούστου;

Η πρόοδος του Τιμίου Σταυρού (1 Αυγούστου).
Πρόκειται για εορτή που συμπίπτει με την πρώτη ημέρα της νηστείας της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και θεσπίστηκε σε ανάμνηση της απαλλαγής των Βυζαντινών, με τη βοήθεια του Τιμίου Σταυρού, από την επιδρομή των Σαρακηνών επί της εποχής του αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνού. Στην Κωνσταντινούπολη κατά την εορτή αυτή γινόταν λιτάνευση (πρόοδος) του Τιμίου Σταυρού.

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΟΛΕΘΡΙΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Το Ευαγγελικό ανάγνωσμα της Ε’ Κυριακής του Ματθαίου μας περιγράφει την συνάντηση του Χριστού με τους δύο δαιμονισμένους στην χώρα των Γεργεσηνών. Η συνάντηση αυτή του Χριστού με τους δύο δαιμονιζόμενους είναι μια αποκάλυψη του πραγματικού προσώπου και έργου του διαβόλου και αφ’ ετέρου της δυνάμεως του Χριστού. Υπάρχει διάβολος; Κατά τη βιβλιοπατερική παράδοση ο διάβολος δεν είναι προσωποποίηση των παθών, αλλά πρόσωπο που δημιουργήθηκε από τον Θεό ως

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΒΙΑ

Αγαπητοί μου Αδελφοί και Φίλοι.

Χαίρεται.

Πολλές φορές με έχει προβληματίσει, το γεγονός της Βίας. Παίρνω, ως αφορμή, τον Προμηθέα Δεσμώτη, για να κάνω μερικές σκέψεις που θα ήθελα να τις μοιραστώ μαζί σας. Ο «Προμηθεύς Δεσμώτης» είναι το πρώτο δράμα μιας τριλογίας που φέρει τον τίτλο: Προμήθεια. Το δεύτερο δράμα ήταν ο «Προμηθεύς λυόμενος» και το τρίτο ο «Προμηθεύς Πυρφόρος». Με την τριλογία αυτή, ο Έλληνας ποιητής Αισχύλος. Γράφω Έλληνας και δεν γράφω αρχαίος Έλληνας, γιατί έχω την γνώμη, ότι στα τόσα προβλήματα που έχει αυτή η χώρα, έχει και αυτό, ένα θέμα ταυτότητας, ξαφνικά έχουμε γεμίσει με αρχαίους, με βυζαντινούς, με νέους και συγχρόνους, λες και πρέπει υποχρεωτικά να έχουμε μια ταμπέλα. Για μένα λοιπόν είναι όλοι Έλληνες από την στιγμή που τα γραφόμενα και τα λεγόμενα τους είναι διαχρονικά και δεν έχει σημασία αν τα είπαν και τα έγραψαν πριν η μετά Χριστό, σημασία έχει ότι ήταν Έλληνες, ότι ήταν άνθρωποι πνευματικοί και είχαν αγάπη  και αγωνία για την πατρίδα τους την Ελλάδα και ότι αυτά που είπαν είναι τόσο διαχρονικά, που μπορεί να τα είπαν τότε, αλλά αφορούν και το τώρα. Αυτός ο μεγάλος Έλληνας ποιητής, θέλησε κατά κάποιον τρόπο να εκφράσει ένα είδος κοσμοθεωρίας, της οποίας η διαλεκτική και νοητή γραμμή ξεκινούσε με τη βία και το Κράτος ως δύναμη των αντιθέσεων («Προμηθεύς Δεσμώτης») περνούσε στη συμφιλίωση («Προμηθεύς λυόμενος») για να αποκορυφωθεί στη δικαιοσύνη και την ειρηνική συμβίωση («Προμηθεύς Πυρφόρος»). Είναι βέβαια γεγονός, ότι δεν σώθηκαν τα δύο τελευταία δράματα, εκτός από ορισμένα αποσπάσματα του «Λυόμενου», δεν μπορεί κανείς παρά να σκέφτεται μόνο με γνώμες και υποθέσεις.

Ο ΠΥΡΙΝΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ.

Φωτίου Κόντογλου



Προχθές την Παρασκευή ήτανε η μνήμη του προφήτη Hλία. Aυτός ο άγιος ξεχωρίζει ανάμεσα στους άλλους, και με όλο που ήτανε άνθρωπος, φαίνεται σαν κάποιο υπερφυσικό και μυστηριώδες πλάσμα, που έρχεται και ξανάρχεται στον κόσμο. Oι Iουδαίοι περιμένανε να ξανάρθει στον κόσμο, για τούτο θαρρούσανε πως ο άγιος Iωάννης ο Πρόδρομος ήτανε ο Hλίας. Kαι τότε που ρώτησε ο Xριστός τους μαθητές του "Ποιος, λένε, πως είμαι, οι άνθρωποι;", του απαντήσανε πως λέγανε πως ήτανε ο Hλίας ή κάποιος άλλος από τους προφήτες. O προφήτης Mαλαχίας, που έζησε πολύ υστερώτερα από τον Hλία, λέγει: "Tάδε λέγει Kύριος Παντοκράτωρ. Iδού εγώ αποστελώ υμίν Hλίαν τον Θεσβίτην, πριν ή ελθείν την ημέραν Kυρίου την μεγάλην και επιφανή", και πολλοί το εξηγήσανε πως ο Hλίας θάρθη πάλι στον κόσμο πριν από τη Δευτέρα Παρουσία και θα μαρτυρήσει. Σε όλα μοιάζει μ' αυτόν ο Πρόδρομος, γι' αυτό οι απόστολοι κ' οι άλλοι Eβραίοι υποπτευόντανε μήπως ήτανε ο Hλίας ξαναγεννημένος. Ύστερα από τη Mεταμόρφωση, σαν κατεβήκανε από το βουνό οι τρεις μαθητάδες με τον Xριστό, τον ρωτήσανε: "Oι γραμματείς λένε πως ο Hλίας πρέπει νάρθει πρώτα. Eσύ τι λες;" Kι' ο Xριστός τούς αποκρίθηκε: "O Hλίας έρχεται πρώτα και θα τ' αποκαταστήσει όλα· αλλά σας λέγω πως ο Hλίας ήρθε κιόλας, και δεν τον γνωρίσανε, αλλά του κάνανε όσα θελήσανε· τα ίδια μέλλεται να πάθει και ο γυιος του ανθρώπου απ' αυτούς". Tότε καταλάβανε οι μαθητές πως για τον Iωάννη τον Bαπτιστή τούς είπε (Mατθ. ιστ΄, 10).

Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ

Γέννηση και ανατροφή
Η παρθενομάρτυς Μαρίνα γεννήθηκε στη μικρή πόλη Αντιόχεια της Πισιδίας, γύρω στο έτος 270, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός ή ο Κλαύδιος Καίσαρας. Οι γονείς της άνηκαν στην ανώτερη
τάξη της περιοχής της Πισιδίας, ο πατέρας ήταν διακεκριμένος και σεβαστός από τους εθνικούς ιερέας των ειδώλων, λεγόταν δε Αιδέσιος.
Αμέσως μετά τη γέννηση της Μαρίνας, έφυγε από την παρούσα ζωή η μητέρα της. Έτσι ο πατέρας αναγκάστηκε να αναθέσει την ανατροφή της θυγατέρας του σε μία άλλη γυναίκα.

ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

  “Υμείς εστέ το φως  του κόσμου”

(Ματθ. ε΄ 14-19) (Τίτ. γ΄ 8-15)

 

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Η Εκκλησία μας, αποδίδει σήμερα φόρο τιμής, στη μνήμη των εξακοσίων τριάντα (630)Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συνήλθε το τετρακόσια πενήντα ένα (451) μ.Χ.  στην Χαλκηδόνα για να διατυπώσει το Χριστολογικό δόγμα.  Συγκεκριμένα, με αφορμή τις διάφορες αιρέσεις που διαστρέβλωναν την αλήθεια της Εκκλησίας μας γύρω από το πρόσωπο του Κυρίου, η Σύνοδος της Χαλκηδόνας διατύπωσε το Χριστολογικό δόγμα και διατράνωσε την πίστη της Ορθοδοξίας ότι ο Ιησούς Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος.

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΕΥΦΗΜΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ

 Η  Αγία Ευφημία έζησε κατά τούς χρόνους του Διοκλητιανού καί ήθλησε τό έτος 303. Κατήγετο από την Χαλκηδόνα. Ήτο θυγάτηρ του περιφανούς και πλουσίου Συγκλητικού Φιλόφρονος και της ευσεβούς και φιλοπτώχου Θεοδοσιανής. Η  Αγία επαιδαγωγήθη «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου»  διό ηγάπησε τόν Χριστό , την παρθενίαν και την μετά ζήλου ομολο­γίαν του Χριστού.

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΜΑΘΕΤΕ.

Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

 

Χαίρεται.

 

Ένα πανανθρώπινο αίτημα από αρχαιοτάτων χρόνων, που ποτέ δεν βρίσκει τη πλήρωσή και την εκπλήρωση του, γιατί πάντα υπάρχουν κάποιοι περισσότερο ίσοι από τους άλλους που φροντίζουν να μην εκπληρώνεται. Τα ισχυρά κράτη υπαγορεύουν το διεθνές δίκαιο κατά τα δικά τους γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα και τα επιβάλλουν στα ασθενέστερα ως δικαιοσύνη, κατ' ευφημισμό ασφαλώς. Η διεθνής “δικτατορία” των χρηματιστικών αγορών και των τοκογλύφων, το “πρότυπο” της “δικαιοσύνης” για τις ανθρώπινες κοινωνίες. Αν προσέξουμε τις διεθνείς εξελίξεις τα τελευταία 40 έτη, είναι αδύνατον να οδηγηθούμε σε άλλο συμπέρασμα. Για να πάμε στα του οίκου μας. Να ξεκινήσω από τη βουλευτική ασυλία, φοβερή δημοκρατική κατάκτηση και “δίκαιη” αναμφίβολα

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Ο ΚΡΗΤΗΣ Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Νέας Σμύρνης κ. Συμεών

Ὁ ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Ἱεροσολυμίτης ὑπῆρξε μιά πολύ ἀξιόλογη φυσιογνωμία στήν ἐποχή του κι ἕνας ἀπό τούς κορυφαίους ποιητές καί ὑμνογράφους μας. Εἶναι ὁ συντάκτης τοῦ θεσπεσίου Μεγάλου Κανόνος. Ἡ γνώση τοῦ βίου τοῦ μεγάλου τούτου Ἱεράρχη καί ποιητῆ δέν εἶναι ἡ ἀνάλογη μέ τήν ἀξία πού ἔχει καί τή σημασία πού ἀπόχτησε στή λειτουργική συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας ὁ Μέγας Κανών. Καί νά σκεφθεῖ κανείς ὅτι ὑπῆρξε μιά μεγάλη ἐκκλησιαστική μορφή μ᾿ ἕνα ὑπέροχο ποιμαντικό ἔργο καί μιά πλούσια συγγραφική προσφορά!