Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2013

Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΓΗ ΑΓΑΘΗ ΚΑΙ ΓΗ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ


Αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι.

Χαίρεται.

Ένα μεγάλο πλήθος, είχε συναχθεί να δει και ν’ ακούσει, τα λόγια του Κυρίου και Θεού, ημών Ιησού Χριστού.

Ορισμένοι είχαν, ένα μεγάλο ενδιαφέρον και παρακολουθούσαν τους λόγους  Του με πολλή προσοχή. Παντού, όπου μάθαιναν ότι δίδασκε, συνέρεε κόσμος, αλλά  υπήρχαν όμως και πολλοί άλλοι που πήγαιναν από περιέργεια.

Ο Κύριος άρχισε να τους ζωγραφίζει, με λόγια αλλά και με απαράμιλλη απλότητα και χάρη μια συνηθισμένη γι’ αυτούς αγροτική σκηνή:

Βγήκε ένας γεωργός με τη βούργια του στον ώμο να σπείρει στο χωράφι του το σπόρο του. Πεπειραμένος γεωργός όπως ήταν, σκόρπισε με χάρη άφθονο το σπόρο στο οργωμένο χωράφι.

Όμως να, καθώς πήγαινε για να σπείρει, ένα μέρος από το σπόρο έπεσε κατά το δρόμο και έπειτα από λίγο πατήθηκε και τον έφαγαν τα πτηνά.

άλλοι σπόροι έπεσαν σε γη που είχε πάνω-πάνω λίγο χώμα, αλλ’ από κάτω ήταν όλο πέτρα, (δηλαδή σε φτενούρι, σε χωματσούρα). Και αυτοί όταν φύτρωσαν, έπειτα από λίγο ξεράθηκαν διότι δεν είχε εκεί υγρασία. Του έπεσαν ακόμη και μερικοί σπόροι, σε έδαφος, που είχε και σπόρους από αγκάθια και βλάστησαν. Όμως συγχρόνως βλάστησαν και τα αγκάθια και τους έπνιξαν. Έτσι, πήγαν κι αυτοί χαμένοι!…

Μόνο το μέρος του σπόρου που έπεσε στο καλά οργωμένο έδαφος – “εὶς τήν γῆν τήν ὰγαθήν” – βλάστησε, αναπτύχθηκε και έκανε καρπό εκατό φορές περισσότερο από το σπόρο.

Το πολύ το πλήθος άκουσε την ωραία αυτή παραβολή, την τόσο παραστατική, χωρίς να ενδιαφερθεί να ρωτήσει το θείο Διδάσκαλο ποιο είναι το βαθύτερο νόημά της. Μόνο οι μαθητές Του Τον πλησίασαν ιδιαιτέρως και Τον ρώτησαν: “Τίς εἴη ἡ παραβολή αὕτη;”

- Ποιο το βαθύτερο νόημα της παραβολής αυτής;

Ο Κύριος ευχαριστήθηκε πολύ από το ενδιαφέρον των μαθητών και τους απάντησε:

- Σε σας που έχετε ενδιαφέρον και καλή διάθεση δόθηκε από τον Θεό η χάρη να γνωρίσετε τις ουράνιες αλήθειες – “τα μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ”. Στους άλλους όμως διδάσκω με παραβολές, διότι ούτε ο νους τους ούτε η καρδιά τους έχει ενδιαφέρον και πόθο να μάθει τα βαθύτερα νοήματα, τα πνευματικά, ούτε φροντίζει να τα συγκρατήσει, για να τα εφαρμόσει και να τα κάνει ζωή του.

Στη συνέχεια τους εξήγησε το νόημα της παραβολής:

Ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού. Η διδασκαλία Του.

Είναι οι άνθρωποι που ακούνε το λόγο του Θεού χωρίς κανένα βαθύτερο ενδιαφέρον. Η καρδιά τους μένει ασυγκίνητη. Ό,τι ακούνε σταματά ως τ’ αυτιά τους. Ύστερα Τον ξεχνούν. Γι’ αυτό μοιάζουν με τη σκληρή γη την πατημένη, είναι οι άνθρωποι που έχουν σκληρή καρδιά, χειρότερη από την πετρά που τίποτα, δεν μπορεί να τους συγκινήσει.

Υπάρχουν και άλλοι που, ενώ ενθουσιάζονται στην αρχή από την ωραιότητα του θείου λόγου, έπειτα δεν φροντίζουν να ριζώσει μέσα τους με πίστη. Μόλις παρουσιασθεί καμιά δυσκολία, αμέσως τα ξεχνούν όλα. Νομίζεις ότι δεν άκουσαν ποτέ λόγο Θεού. Μοιάζουν αυτοί με το πετρώδες έδαφος, το άγονο, είναι οι άνθρωποι, που ναι μεν ακούν, αλλά δεν πράττουν, αυτοί που δεν αναγνωρίζουν τον Σταυρό στην ζωή τους, και με το πρώτο αγκάθι του Γολγοθά, παρατούν εκεί τον Σταυρό και φεύγουν.

Υπάρχουν όμως και πολλοί άλλοι που ακούνε το λόγο του Θεού με ευχαρίστηση. Τον δέχονται μέσα στην ψυχή τους και θέλουν να ωφεληθούν από αυτόν και να τον χρησιμοποιήσουν. Όμως κάνουν ένα μεγάλο σφάλμα. Αφήνουν τ’ αυτιά τους ελεύθερα να δεχούν και άλλους σπόρους. Τους σπόρους του κακού. Αφήνουν και τα ελαττώματά τους ανεμπόδιστα να θεριεύουν. Έτσι τον καλό σπόρο τον πνίγουν τ’ αγκάθια και τριβόλια, είναι οι άνθρωποι που σηκώνουν τον Σταυρό μα δεν ανηφορίζουν το Γολγοθά, αλλά τον κατηφορίζουν.

Αποκαρδιωτικά και θλιβερά ήταν όσα ο Κύριος είπε και για τις τρεις αυτές κατηγορίες του εδάφους…

Αλλά Δόξα τω Θεώ όμως, υπάρχει και η γη η αγαθή, που κάνει “καρπόν ὲκατονταπλασίονα”.

Ποιοι μοιάζουν με αυτή;

Το πρόσθεσε και αυτό ο Κύριος:

Όσοι προσεκτικά ακούνε ή διαβάζουν και μελετούν το λόγο του Θεού μ’ ενδιαφέρον να καταλάβουν το πνευματικό βάθος του. Όσοι τον πιστεύουν μέσα τους ως ουράνιο λόγο. Τον ξαναφέρνουν στη μνήμη τους και αγωνίζονται με πίστη στη θεϊκή δύναμή του να τον εφαρμόσουν. Να τον κάνουν πράξη στη ζωή τους. Έτσι, πολλαπλασιάζεται σε εκατό ο σπόρος του λόγου του Θεού. Και καρποφορεί μέσα τους πλούσια κάθε αρετή.

Ο Κύριος, όταν τελείωσε την παραβολή, θέλησε να ξυπνήσει περισσότερο το ενδιαφέρον του πλήθους. Φώναξε λοιπόν με φωνή υψωμένη, δυνατή: “Ὁ ἔχων ῶτα ἀκούειν ἀκουέτω!”

- Όποιος έχει πνευματικό ενδιαφέρον και θέλει να μαθαίνει το θέλημα του Θεού, ας ακούει προσεκτικά τη διδασκαλία μου.

Εμείς άραγε πώς ακούμε τα λόγια του Θεού;

Κάθε Κυριακή ακούμε στην εκκλησία τον Απόστολο, το ιερό Ευαγγέλιο, το κήρυγμα… Όλα όσα ακούμε εκεί, τα λόγια του Θεού μας διδάσκουν;. Έρχεται έπειτα και η ώρα του Κατηχητικού, που προσφέρει το λόγο του Θεού με τρόπο περισσότερο προσαρμοσμένο προς την ηλικία και τις σχολικές γνώσεις του καθενός…

Τ’ ακούμε όλα αυτά προσεκτικά; Έχουμε την καρδιά μας ανοικτή πρόθυμα να τα δεχθεί και να τα φυλάξει;

Αλλά και για την κάθε μέρα υπάρχει άφθονος ο γραπτός θείος λόγος: το Ευαγγέλιο με την ερμηνεία του. Χριστιανικά βιβλία, περιοδικά κατάλληλα για τον κάθε άνθρωπο

Τα διαβάζουμε με επιμέλεια και προσοχή;

Ή αρχίζουμε και τα αφήνουμε μισοτελειωμένα;

Το λόγο του Θεού μας προσφέρουν ακόμη και οι άνθρωποι του Θεού, που ενδιαφέρονται για την πρόοδό μας: οι γονείς μας, οι καθηγητές και δάσκαλοί μας… Οι κατηχητές και οι πνευματικοί πατέρες μας…

Τους ακούμε προσεκτικά, όταν μας συμβουλεύουν ποιο είναι το θέλημα του Θεού;

Βλέπεται παιδιά και αδελφοί μου, ότι ο Κύριος πρώτος δίδαξε την Αγάπη, και τον αλληλοσεβασμό. Αν αυτά γίνουν πραγματικότητα, γίνουν βίωμα, γίνουν τρόπος Ζωής. Ό κόσμος μας θα είναι παραδεισένιο, δε θα υπάρχει δυστυχία και ό άνθρωπος θα περιστοιχίζεται από φίλους. Παράδειγμα εν μέσο κρίσης, και οικονομικής δυσπραγίας, άνθρωποι πετάνε το φαγητό που τους περισσεύει στα σκουπίδια, που μπορεί να θρέψει άλλο έναν άνθρωπο ή και δύο, έλλειψη Αγάπης δεν έχει μάθει ο άνθρωπος να μοιράζεται. Βιώνουμε μέρες κακές γιατί υπάρχει αμετανοησία, με πείσμα δεν θέλει ο σύγχρονος άνθρωπος να δει τα λάθει του.

Μετάνοια παιδιά και αδελφοί μου και όποιος έχει αυτιά να ακούσει ας ακούσει.

Γόρτυνα 12/10/2013

Πατήρ Δημήτριος.