Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ


Αγαπητοί μου αδελφοί, πολλοί γονείς έχουν μια ανησυχία και ιδιαιτέρα στις μέρες μας, που όλα αμφισβητούνται, για το πώς θα αναθρέψουν τα παιδιά τους, ποιος είναι ο σωστός τρόπος διαπαιδαγώγησης, ώστε αυτά να βγουν, αύριο σωστοί άνθρωποι και ενεργοί πολίτες  στην κοινωνία. Παραθέτω εδώ απόσπασμα από τους λόγους του πατρός Παϊσίου, που νομίζω, ότι τα λέει όλα.



Γόρτυνα 19/03/12  Π ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ     





εθύνη τν γονέων γι τν νατροφ τν παιδιν

Τ ζόρισμα δν βοηθάει τ παιδι




Μερικο γονείς κάνουν μεγάλο στρύμωγμα στ παιδιά τους, κα μάλιστα μπροστ στος λλους! Λς κα χουν να μουλάρι κα τ δηγον μ τν βέργα ν πάη σα μπροστά· χουν τ καπίστρι στ χέρι κα το λένε: «Ν περπατς λεύθερα!».
στερα φθάνουν κα ατ στ σημεο ν τος δέρνουν. Σήμερα ρθε μι μάνα μ τ παιδί της -να παλικάρι μέχρι κε πάνω-, πο ταν ρρωστο. «Τί ν κάνω, Πάτερ; μο λέει τ παιδί μου δν τρώει κα δν θέλει οτε ν μς δ». Τς επα τί ν κάνη κα μ ξαναρωτάει: «Τώρα τί ν κάνω;»
-Μήπως, Γέροντα, δέν κατάλαβε τί τ
ς επατε;
ς δέν κατάλαβε! «γώ οτε μι ρα, τς επα, δν μπορ ν καθήσω μαζί σου, πς ν μείνη τ παιδ σου; τ παλάβωσες!». «χι, μο λέει, τ γαπάω». «Τί τ γαπς, φο δν ναπαύεται κοντά σου· θέλει ν φύγη π τ σπίτι, γιατ θέλει ν βρίσκεται σ λλο περιβάλλον. ταν βρίσκεται μακριά σας, εναι μι χαρά.
Γι
ν μ σς θέλη, φαίνεται φτατε κι σες. Ν μν τ ρεθίζετε· τ σακατεύεις τ παιδ τσι πο το φέρεσαι. Μ τ καλ ν το φέρεσαι, μ πομονή». φο τς επα λα ατ, μ ξαναρωτάει: «Τί ν κάνω; Τ παιδ δν μς θέλει». Πς ν συνεννοηθς τσι; Ν εναι τ παιδ μι χαρά κα ν τ βγάζουν χαζό. Ατ εναι βλάβη.

Μ
τ ζόρισμα ο γονες δν βοηθον τ παιδιά· τ πνίγουν. Συνέχεια «μ ατό, μ κενο, ατ κάν’ το τσι...». Πρέπει ν τραβον τ γκέμια τόσο πο ν μ σπάζουν. Ν λέγχουν μ τρόπο τ παιδι , γι ν τ φέρουν σ να λογαριασμό, λλ ν μ δημιουργονται χάσματα μεταξύ τους.
Ν
κάνουν ,τι κάνει καλς κηπουρός, ταν φυτεύη να δενδράκι: Τ δένει παλ μ να σχοινάκι σ ναν πάσσαλο, γι ν μ στραβώση κα ν μν τραυματίζεται, ταν τ γέρνη έρας λίγο δεξι-λίγο ριστερά. Τό φράζει κιόλας γύρω-γύρω κα συγχρόνως τ ποτίζει, τ φροντίζει μέχρι ν μεγαλώσουν τ κλωνάρια του, γι ν μν τ φνε τ κατσίκια. Γιατ, ν τ κουτσουρέψουν τ κατσίκια, πάει, καταστράφηκε.
να κουτσουρεμένο δένδρο οτε ν καρπίση μπορε οτε σκιά ν κάνη. ταν μεγαλώσουν τ κλωνάρια του, τότε κηπουρς, βγάζει τν φράχτη, πότε κα καρπίζει τ δένδρο κα στν σκιά του μπορον ν φιλοξενονται κα κατσίκια κα πρόβατα κα νθρωποι.
Ο
γονες μως πολλές φορές πό περβολικό νδιαφέρον θέλουν ν δέσουν τ παιδ μ σύρμα, ν πρέπει ν τ δένουν παλά, γι ν μν τ πληγώνουν. Ν προσπαθον ν βοηθον τ παιδι μ τν ρχοντικ τρόπο, ποος καλλιεργε τ φιλότιμο στς ψυχές τους, στε ν καταλάβουν τ καλ ς νάγκη.
Ν
τος ξηγον τ καλό, σο μπορον μ καλ τρόπο, μ γάπη κα μ πόνο. Θυμμαι μι μητέρα πού, ταν βλεπε τ παιδάκια ν κάνουν καμμι ταξία, τ μάτια της βούρκωναν π πόνο κα λεγε: «μή, χρυσό μου παιδί».
Κα
μ τ παράδειγμά της τος μάθαινε ν γωνίζονται μ χαρ, γι ν ποφεύγουν τος πειρασμος τς ζως, ν μν ταράζωνται εκολα μπροστ σ μι δυσκολία, λλ ν τν ντιμετωπίζουν μ προσευχ κα μ μπιστοσύνη στν Θεό.
Σήμερα μικροί-μεγάλοι στ
ν κόσμο ζον σν σ τρελλοκομεο, γι’ ατ χρειάζεται πολλ πομον κα πολλ προσευχή. να σωρ παιδι παθαίνουν γκεφαλικό. Εναι λίγο χαλασμένο τ ρολόι, τ κουρτίζουν κα ο γονες λίγο παραπάνω κα σπάζει τ λατήριό του. Χρειάζεται διάκριση.
λλο παιδ θέλει περισσότερο κούρντισμα κα λλο λιγώτερο. Τ καημένα τ παιδι εναι κτεθειμένα σ λα τ ρεύματα. ταν κον ξω στς διάφορες συντροφις «μ σέβεστε γονες, μ σέβεστε τίποτε», κα ο μητέρες πνε ν τ σφίξουν, τότε ντιδρον χειρότερα.
Γι’ α
τ λέω στς μητέρες ν ζοριστον στ προσευχή, καί χι ν ζορίζουν τ παιδι. ν συνέχεια λένε «μή, μ», στ παιδί, κόμη κα γι μικροπράγματα, καμμι φορ κα δικα, τότε, ταν πρόκειται γι κάτι σοβαρό, ταν πάη λ.χ. τ παιδάκι ν ρίξη βενζίνη στν φωτιά, δν κούει κα τ κάνει, πότε μπροε[ι ν πάθη μεγάλη ζημιά.
Τ
παιδ δν καταλαβαίνει τι μέσα στ «μ» κρύβεται γάπη. λλ κα ταν μεγαλώση λίγο, μπαίνει γωισμς κα ντιδράει, ταν το κάνουν καμμι παρατήρηση, γιατ λέει: «μικρς εμαι κα μο φέρονται τσι;».
Ο
γονες πρέπει ν δώσουν στ παιδ ν καταλάβη τι, ταν ταν μικρό, τ πρόσεχαν ν μν κα, τσι κα τώρα πο μεγάλωσε, πάρχει λλη φωτιά. Γι’ ατ πρέπει ν προσέχη, ν μ δίνη δικαιώματα στν πειρασμό, γι ν διατηρήση τν Χάρη το γίου Βαπτίσματος.


πόσπασμα πό τίς σελίδες 109-112 το βιβλίου:



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Δ΄
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ