Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ

Χριστός γεννάται˙ δοξάσατε. Χριστός επί γης˙ υψώθητε.”

Ας πανηγυρίσωμεν χαρμοσύνως την άφατον Θεού συγκατάβασιν. Οι Άγγελοι προηγούνται ψάλλοντες “δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία”.

Επί της γης όμως βλέπομεν και βιούμεν πολέμους και απειλάς πολέμων. Και όμως δέναναιρείται εκ τούτου η χαρμόσυνος α γ γ ε λ ι α. Η ε ι ρ η ν η, πράγματι ήλθεν επί της γης δια της καταλλαγής, εν τω προσώπω Ιησού Χριστού, του Θεού και των ανθρώπων.
Αλλά, ατυχώς, δεν κατηλλάγημεν, παρά το άγιον θέλημά Του, οι άνθρωποι μεταξύ μας. Διακείμεθα εχθρικώς προς αλλήλους. Διακρινόμεθα δια φανατισμούς ως προς τας θρησκευτικάς και πολιτικάς μας πεποιθήσεις, δια πλεονεξίαν ως προς την απόκτησιν των αγαθών, δια επεκτατισμόν ως προς την άσκησιν της πολιτικής εξουσίας. Και ούτω συγκρουόμεθα προς τους συνανθρώπους μας.
Ο πεφωτισμένος αυτοκράτωρ των Ρωμαίων Άγιος Κωνσταντίνος ο Μέγας, δια τούΔιατάγματος των Μεδιολάνων, του εκδοθέντος εν έτει 313 μετά Χριστόν, εθέσπισε τήνελευθέραν άσκησιν της χριστιανικής πίστεως, παραλλήλως και την ελευθέραν άσκησιν πάσηςάλλης θρησκείας.

Δυστυχώς, μετά την πάροδον, έκτοτε, χιλίων επτακοσίων ακριβώς ετών,εξακολουθούν ασκούμενοι κατά τόπους θρησκευτικοί διωγμοί κατά χριστιανών η άλλων χριστιανικών μειονοτήτων.
Παραλλήλως, οι οικονομικοί ανταγωνισμοί εντείνονται παγκοσμίως και η επιδίωξις τούπροσκαίρου κέρδους προωθείται ως κεφαλαιώδης σκοπός. Αι θλιβεραί συνέπειαι τήςυπερσυγκεντρώσεως του πλούτου εις χείρας ολίγων και της οικονομικής εξαθλιώσεως μεγάλων ανθρωπίνων μαζών παραβλέπονται.
Η δυσαναλογία αύτη, η οποία χαρακτηρίζεται παγκοσμίως ως οικονομικη κρισις, είναι κατ οὐσίαν απότοκος της ηθικής κρίσεως.
Εις την ηθικήν ταύτην κρίσιν, ατυχώς η ανθρωπότης δεν δίδει την πρέπουσαν σημασίαν. Προς δικαιολόγησιν της στάσεώς της επικαλείται την ελευθερίαν των συναλλαγών.
Ηελευθερία όμως των συναλλαγών δεν επιτρέπει το έγκλημα. Και εγκληματική συμπεριφορά δεν είναι μόνον η περιγραφομένη εις τους ποινικούς κώδικας. Είναι και εκείνη η οποία, αν και δεν προβλέπεται υπό των επιταγών των ποινικών νόμων, υφαρπάζει τον πλούτον των άλλων δια καταλλήλων μεθοδεύσεων.
Εφ ὅσον ο νόμος δεν επιβάλλεται, αι αντιδράσεις των θιγομένων πολιτών εκδηλούνται πολλάκις ανεξελέγκτως και προκαλούν διασάλευσιν της κοινωνι-κης ειρήνης.

Παρακολουθούντες, λοιπόν, από του Οικουμενικού ημών Πατριαρχείου, τα “σημεία των καιρών”, κατά τα οποία “ακούονται” πανταχόθεν και βιούνται “πόλεμοι και ακαταστασίαι” καίεγείρεται έθνος επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν, σεισμοί τε μεγάλοι κατά τόπους και λιμοί και λοιμοί, φόβητρά τε και σημεία απ οὐρανοῦ μεγάλα παρουσιάζονται (πρβλ. Λουκ. κα , 10-12), βιούντες δε εμπραγμάτως το Βασιλειανόν, ότι “της αγάπης εξαίρετα δύο ταύτα• το λυπείσθαι μεν και αγωνιάν εφ οἷς βλάπτεται ο αγαπώμενος, χαίρειν δε και αγωνίζεσθαι υπέρ τήςωφελείας αυτού•…ο δε μη ούτω συνδιατιθέμενος φανερός εστι μη αγαπών τον αδελφόν” (Μ. Βασιλείου, Όροι κατ ἐπιτομήν, P.G. 31, 1200Α), κηρύττομεν από της Ιεράς ταύτης Καθέδρας του Κέντρου της Ορθοδοξίας το επί θύραις νέον Έτος ως Ετος Πανανθρώπινης Αλληλεγύης.
Ελπίζομεν ότι ούτω θα ευαισθητοποιήσωμεν αρκετάς καρδίας των μελών τήςανθρωπότητος επί του προβλήματος της μεγάλης και εκτεταμένης πτωχείας και επί τήςανάγκης λήψεως μέτρων, προς ανακούφισιν των πεινώντων και δυστυχούντων.

Ζητούμεν, ως πνευματικός εκκλησιαστικός ηγέτης, την σύμπραξιν όλων των καλής θελήσεως προσώπων και Κυβερνήσεων δια την πραγματοποίησιν επί της γης της του Κυρίου ειρήνης.
Της ειρήνης, την οποίαν επηγγέλθησαν οι Άγγελοι και έφερε το βρέφος Ιησούς.Επιθυμούντες την αληθή ειρήνην ταύτην, την πάντα νουν υπερέχουσαν, οφείλομεν να τήνεπιδιώκωμεν εμπράκτως, μη αδιαφορούντες δια τας αδυναμίας, πνευματικάς και υλικάς, τούσυνανθρώπου, υπέρ του οποίου Χριστός κατήλθεν εις τον κόσμον.

Η αγάπη και η ειρήνη είναι γνωρίσματα των Μαθητών και Αποστόλων του Κυρίου και παντός Χριστιανού. Όθεν, προτρεπόμεθα εαυτούς και αλλήλους, όπως κατά το Ετος τούτο της Πανανθρώπινης Αλληλεγγυης καταβάλλωμεν ως άτομα και ως λαοί, συνειδητάς προσπαθείας δια την άμβλυνσιν των απανθρώπων συνεπειών των μεγάλωνανισοτήτων και δια την αναγνώρισιν υπό πάντων του δικαιώματος των ασθενεστέρων πρόςαπόλαυσιν των απαραιτήτων δια την ζωήν του ανθρώπου αγαθών.

Τοιουτοτρόπως θα ίδωμεν πραγματοποιουμένην εν τω μέτρω του ανθρωπίνως εφικτούκαί επί της γης την ειρήνην.
Προσκυνούντες μεθ ἁπάσης της αισθητής και της νοητής κτίσεως την εκ Παρθένου επί γης ενδημίαν του Υιού και Λόγου του Θεού και κλίνοντες γόνυ ενώπιον του Βρέφους ᾽Ιησούς, του φωτισμού και σωτήρος μας, του υπερασπιστού της ζωής μας, διερωτώμεθα αληθώς μετά του Ψαλμωδού τίνα φοβηθησόμεθα η από τίνος δειλιάσωμεν (πρβλ. Ψαλμ. 26) οι χριστιανοί, εφ ὅσον “ετέχθη ημίν σήμερον Σωτήρ” (πρβλ. Λουκ. β 11), “ο Κύριος των δυνάμεων και βασιλεύς της δόξης” (πρβλ. Ψαλμ. 23);
Ευχόμεθα και προσευχόμεθα εκτενώς και ολοκαρδίως όπως το ανατέλλον έτος 2013 καταστή δια πάντας έτος πανανθρωπίνης αλληλεγγύης, ελευθερίας, καταλλαγής, ευδοκίας, ειρήνης και ευφροσύνης και όπως ο εν Σπηλαίω τεχθείς προαιώνιος Λόγος του Πατρός, οενώσας τους αγγέλους και τους ανθρώπους εν ενί τάγματι και ποιήσας ειρήνην επί της γης, χαρίζη εις πάντας υπομονήν, ελπίδα και δύναμιν και ευλογή τον κόσμον δια των θείων δωρεών της αγάπης Αυτού. Αμήν.
Φανάριον, Χριστούγεννα ,βιβ´
+ Ο Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος
διάπυρος προς Θεόν ευχέτης πάντων υμών