«…λαβών τους πέντε άρτους και τους δύο ιχθύας, αναβλέψας
εις τον ουρανόν ευλόγησε, και κλάσας έδωκε τοις μαθηταίς τους άρτους, οι δε
μαθηταί τοις όχλοις και έφαγον πάντες και εχορτάσθησαν, και ήραν το περισσεύον
των κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις».
Αγαπητοί
μου αδελφοί και φίλοι.
Χαίρεται.
Η Ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε σήμερα
στην Εκκλησία. Αναφέρει ότι ο Χριστός με τους μαθητές Του βρίσκονταν σε
ένα έρημο τόπο και εκεί είχε προστρέξει πάρα πολύς κόσμος, για να ακούσει τους φωτισμένους
λόγους του Χριστού και να νιώσει την εξ ύψους παιδεία του. Όμως δεν προέβλεψαν
ότι η διδασκαλία Του θα διαρκούσε αρκετή ώρα και δεν είχαν φροντίσει για το
δείπνο τους, ώσπου κάποια στιγμή οι μαθητές πλησιάζουν τον διδάσκοντα Κύριο,
για να του υπενθυμίσουν, ότι πρέπει να διακόψει τη διδασκαλία Του, για να πάει
ο κόσμος, να προμηθευτεί τροφή, διότι εκείνοι δεν διέθεταν την υπερβολική αυτή
ποσότητα, ώστε να φτάσει για όλους, δεδομένου ότι ήταν περί τους πέντε χιλιάδες
άνδρες, εκτός των γυναικών και των παιδιών, ενώ διέθεταν μόνο πέντε ψωμιά
και δύο ψάρια, καθώς ενημέρωσαν τον διδάσκαλο. Με έκπληξη άκουσαν τον
Κύριο να τους λέγει «φέρετέ
μοι αυτούς ώδε», και να προτρέπει το
ακροατήριο να καθίσει και αμέσως προχωρά στην ευλογία των υπαρχόντων τροφίμων
και πέντε άρτοι και τα δύο ψάρια πολλαπλασιάστηκαν και χόρτασε το πλήθος και
μάλιστα υπήρχε και περίσσευμα, και «ήραν το περισσεύον των κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρης».